“Toe maar, je kunt het!”

Vandaag enorm genoten van een mannen-middag. Jawel.. Samen met Henk (Doest) en zijn zoon Micha (1 jaar)  trokken Noah en ik richting Hattem voor een avontuurlijke middag als mannen onder elkaar in speelparadijs Ballorig… Ooit (voordat ik zelf vader werd) was deze plek niet mijn lievelingsplekje op aarde. Maar vandaag heb ik er enorm van genoten. Vooral omdat Noah’s plezier van hem afstraalde. Klauteren, rennen, vallen, ballen gooien, dansen, springen… Noah gaat ervoor. Alleen dat al is genieten om te zien!

Er was echter 1 apparaat waar hij met een boog omheen liep. Een soort van grote stofzuiger waar je die plastic ballen in kon stoppen die vervolgens in het ballenbad werden uitgespuugd. Als ik het zo opschrijf is het natuurlijk ook een angstaanjagend gevaarte. Noah vond het toch wel spannend en aantrekkelijk.

Op afstand bleef hij staan kijken hoe de andere kinderen, iets ouder, ballen lieten verdwijen. Hij keek naar papa. Naar het apparaat en naar de rode bal in zijn hand. “Papa doen?” klonk het toen lief. Ja is goed jongen. Papa zal het voordoen. Vervolgens pakte Noah een nieuwe bal en stond vertwijfeld op hetzelfde plekje als voorheen.

“Toe maar Noah, doe maar! Dat kun je wel”

Noah keek me aan met vragende ogen.

“Kom, we doen het samen”

Noah bleef op veilige afstand, maar ik zag hem twijfelen.

“Toe maar Noah, je kunt het”

Hij liep voorzichtig richting het zoemende apparaat en keek steeds over zijn schouder naar papa. Uiteindelijk liet hij zijn bal toch weer vallen. Nog een keer proberen maar… Na een kwartiertje ofzo, was het grote overwinningsmoment daar. Noah had zelf de hele weg naar het zuigapparaat volbracht en bracht met grote ogen zijn hand naar de opening. En daar ging zijn plastic bal!

Gelijk keek hij om en blij begon hij te springen! De rest van de middag was geen bal meer veilig voor Noah en verdwenen ze een voor een in het ‘monster’. Ik vond het prachtig. Een kleine overwinning. Maar ik hoop dat ik nog heel vaak in zijn leven de man zal zijn die zegt: “Toe maar Noah, je kunt het!” En daarna samen feest vieren! Zou God, als Vader, ook zo naar ons kijken als we voor iets spannends staan?

IMG_1923