Skip to content

Is oordelen zo verkeerd? (deel 1)

Wie ben jij om mij te veroordelen?! Kijk lekker naar jezelf!” en om het compleet te maken wordt meestal afgesloten met “wie zonder zonde is werpe de eerste steen”. Daar sta je dan met je goeie bedoelingen. Met je mond vol tanden. Je wilde helpen maar denkt nu vertwijfeld of je het wel goed hebt gedaan.
Oordelen… (deel 1)
Begin bij jezelf

splinter

Lezen: Matteus 7

Als het gaat om (ver)oordelende zure christenen raken de gemoederen al snel verhit (en het is al zo warm..) We hebben nogal een slechte naam wat dat betreft en wie wil nou bij zo’n strenge groep horen. Wij zouden ons oordeel altijd snel klaar hebben en met een wijzend vingertje andere mensen veroordelen. Uit angst om zo’n nare veroordelende figuur te worden schieten we naar mijn mening soms teveel door naar het andere uiterste en dat is jammer. We hebben nu het gevoel dat we nergens wat over mogen zeggen. En uit angst voor het stempel ‘veroordelende christen’ worden we misschien wel wat te voorzichtig. Ik merkte dat ook in de reacties de afgelopen dagen op mijn BijbelBlogs. Ik denk dat we als christenen in Nederland over het algemeen eerder te voorzichtig zijn dan te duidelijk. Daarom een paar blogs over (ver)oordelen. Ik wilde het zo gaan opbouwen.

Vandaag – Begin bij jezelf
Morgen – Leg jouw lat (als christen) niet op mensen die geen christen zijn
Overmorgen – Houd elkaar als gelovigen scherp (waarheid en liefde)

Christus’ woorden als verdediging tegen christenen, da’s wel wat gek…
Goed, daar gaan we dan. We lazen in het BijbelBlog van gisteren in Matteus 7. We beginnen nu vanaf het eerste vers van dat hoofdstuk. Dit zijn woorden van Jezus die geliefd zijn bij gelovige mensen die door medechristenen voorzichtig gewezen worden op iets dat misschien niet strookt bij het volgen van Jezus. Als verdediging wordt dan heel snel geroepen: “Wie ben jij om mij te veroordelen?! Kijk lekker naar jezelf!” en om het compleet te maken wordt meestal afgesloten met “wie zonder zonde is werpe de eerste steen”. Daar sta je dan met je goeie bedoelingen. Met je mond vol tanden. Je wilde helpen maar denkt nu vertwijfeld of je het wel goed hebt gedaan. Ben je een wettische veroordelende figuur? Zou kunnen, en dan moet er iets veranderen in ons hart. Maar misschien viel het wel mee met die veroordeling van jou. Ik persoonlijk denk dat de woorden van Jezus over ‘niet oordelen’ vaak verkeerd worden uitgelegd en ingezet.

EERST zelf wakker worden
Ik denk dat we wel degelijk wakker moeten zijn en gisteren hebben we gelezen dat het niet gaat om onze mooie woorden maar om ons leven. De vruchten die te zien en te proeven zijn in ons leven. De bijbel zegt dat we nuchter, waakzaam en scherp mogen zijn ten eerste op wat we wel en niet in ons leven toelaten en laten groeien.

Als je Jezus woorden goed leest zie je dat Jezus niet zegt dat je nooit mag helpen om een medegelovige op de goede weg te houden. Maar Hij zegt “verwijder EERST de balk uit je eigen oog en PAS DAN de splinter in het oog van de ander”. Dus het is nooit gezegd dat het ‘iedereen voor zich’ is in Gods familie. Zoek het maar uit en bemoei je niet met een ander. Nee zeker niet. We zijn elkaar gegeven om elkaar aan te moedigen en te helpen in het leven tot eer van God. Om elkaar te helpen dicht bij Jezus te blijven en zo te blijven ervaren dat niets zo goed en heerlijk is als een leven met Hem.

Jezus zegt dat we EERST goed naar onszelf moeten kijken. Ook als we horen over de misstap van anderen. Wij zijn geen haar beter. Wij zouden elke fout of zonde zelf ook kunnen begaan. Als we een preek horen of artikel (als dit blog bijvoorbeeld) lezen gaan onze gedachten al snel naar ‘dat zou die of die persoon die ik ken moet lezen’. Jezus zegt dat we eerst en vooral ons eigen leven onder de loep moeten houden. Niet eerst kijken naar wat anderen wel of niet goed doen. Maar JEZELF SPIEGELEN aan Jezus en van Hem leren. Proberen te luisteren (in in de praktijk gehoorzamen) naar wat Hij zegt in de Bijbel en door de Heilige Geest als je bidt en leest en luistert.

Zelfreflectie
Ik hoorde ooit iemand zeggen dat een dag zonder zelfreflectie een dag zonder groei is. Redelijk radicaal gezegd, maar er zit wel een kern van waarheid in. Het zou goed zijn om elke dag een moment te nemen aan het begin of einde van de dag als het lekker rustig is om stil te worden. Eens na te gaan wat je die dag hebt gezegd en gedaan en hoe je bent omgegaan met allerlei situaties. Doe dat ook biddend en vraag God ook maar om je te bepalen bij dingen die misschien geen schoonheidsprijs verdienden.

Zijn er dingen waar je op terug moet komen vandaag of morgen? Wil je iets veranderen in je houding of je handelen? Is het goed om iemand je excuus te maken? Moet je iets teruggeven of iemand iets doorgeven. Wil je iets met Gods bespreken of vergeving vragen op dit moment? Dat zijn allemaal dingen die op zulke reflectie-momenten naar boven kunnen komen. Neem je vervolgens voor die dingen op te pakken, schrijf ze desnoods op en ga er mee aan de slag (en Gods Geest zal je te hulp komen in je verlangen Jezus te volgen en representeren).

Het is heel spannend, maar misschien wel een goed idee, om anderen te vragen waarin je kunt groeien. Je echtgenoot of goede vriend(in) of… Nou ja, niet aan iedereen gaan vragen, maar een paar mensen die je vertrouwd en die zelf ook Jezus volgen.

Spiegel jezelf aan de juiste Persoon
Als we onszelf en ons gedrag onder de loep nemen is het snel zo dat we relativeren door naar mensen te kijken die ‘ook niet perfect zijn’. Ach, zo erg is het nou ook weer niet.  Of we kijken naar mensen die in onze ogen nog verder van huis zijn dan wij en dan zouden we haast nog kunnen denken dat we het prima doen. Dan denken en bidden we als die Farizeeër die in de Tempel naar iemand anders keek en zei: ‘dank U Heer dat ik niet zo ben als die figuur daar’. Laten we onszelf spiegelen aan Jezus en ons leven door Hem laten veranderen. Er is altijd wel een volgende stap te zetten. Dat is niet deprimerend, maar prachtig!

Hij doet het… En wij ook!
Ja, dat gaat stap voor stap. Ja, Hij is genadig en geduldig. Ja, Hij doet het zelf in ons door de kracht van de Heilige Geest. Maar vergeet niet dat het ook iets vraagt van jou. Namelijk de wil om te leven als discipel van Jezus. We moeten dus willen leren met vallen en opstaan. Hij maakt geen willoze robots van ons. Nee, we kiezen. Dagelijks. Voor Jezus.

Martin is eind juli begonnen met BijbelBlog – zie hier het introfilmpje en eerdere blogs

16 thoughts on “Is oordelen zo verkeerd? (deel 1) Plaats een reactie

  1. en dan weer de andere kant: Je kan jezelf zo onder de loep nemen dat je wettisch met jezelf omgaat. Ik ken zoveel christenen die het nooit goed genoeg vinden, en daaronder lijden. Ik heb geleerd van wachtman Nee, zitten wandelen standhouden, dat het rusten in Jezus je eerste en blijvende stap moet zijn, en vandaaruit verder wandelen om zo stand te kunnen houden. vertrouw op Jezus die het heeft volbracht. dat geeft ook zelfvertrouwen, dat je er mag zijn, en zo mag leven als je hart( door God geleid) je ingeeft. Een ander mag je altijd op concrete fouten wijzen, in liefde, dat leert de Bijbel ons. Maar het eindoordeel ligt natuurlijk bij God. Laten we nooit oordelen over behouden of niet behouden. Jezus liet mij onlanks zien, i.v.m. een persoon waar ik over nadacht, dat het jongetje met de broden en de vissen niet veel had, maar het was voldoende om te vermenigvuldigen. Dus de personen over wie wij denken mogen we ook zo zien, ze komen met wat ze hebben, meer hoeft niet.

    • Amen…

      Het is fijn om van Iemand te leren waarvan je weet dat Hij alles uit liefde voor je over had nog voordat je ook maar iets voor Hem deed of wilde betekenen. Het ging in het blog van vandaag natuurlijk ook vooral om het persoonlijke wandelen met Jezus. Hij veroordeelt zijn kinderen niet. Gelukkig. Hij red ze. Gaf zichzelf voor ze. Bid voor ze. Sterkt en bemoedigd ze. En wij zijn geroepen om te volgen. Niet uit of in een kramp. Achter Jezus aan. Omdat we dat graag willen. Wandelend. Mooi he, die boeken van Watchman Nee (ik heb ze ook). 😉

  2. Zo blijven dan geloof hoop en liefde,maar de meeste van deze is de Liefde.Daarin ligt eigenlijk alles besloten.Oeff,ik heb nog zoveel te leren.Mooi dat het zo samen kan,ik ben daar echt blij mee.
    Sjalom

  3. Jezus zegt in 1 adem: Ook ik veroordeel u niet – ga heen en zondig niet meer. Daaruit blijkt heel duidelijk dat ‘veroordelen’ en zeggen: ‘joh, dit is zonde en daar moet je echt mee kappen’ – twee verschillende dingen zijn. Vaak genoeg zeggen we niks omdat we bang zijn voor afwijzing. De weg van de liefde is dan je mond open durven doen.

    • Amen… Naar de juiste persoon, op het juiste moment, in de juiste verhoudingen. Daarin ligt voor mij altijd de uitdaging (en worsteling). We hebben natuurlijk ook nog te maken met verantwoordelijkheid en leiderschap. Wie is geroepen om iemand ‘tot de orde’ te roepen? Soms moet ik bidden en is het niet mijn plek om te spreken. Dat is dan misschien de taak van een oudste, voorganger, vader of moeder, vriend… Iemand die wat dichterbij staat of een bepaalde autoriteit in iemands leven heeft (toevertrouwd gekregen).

  4. Hallo Martin,

    Ik ben Margreet Kunkel en woon in Duitsland (ja,ja je gaat al internationaal) ik doe graag mee met de bijbelblog en ik vind het een heel goed idee.

    Vandaag stond dit bij ons in de krant, wel toepasselijk dacht ik

    Wer glaubt, ein Christ zu sein,

    weil er die Kirche besucht,

    irrt sich.

    Mann wird ja auch kein Auto,

    wenn mann in eine Garage geht.

    is van Albert Schweitzer.

    groetjes,

    Margreet

  5. Ik heb wel dat ik denk die zou het moeten lezen, maar dan in de opbouw naar wat ik zelf heb ervaren en ervan wilt leren en groeien dus in het positieve zo dat de ander er misschien door bemoedigd wordt wat ik zelf eruit ervaart ook al is dat dan juist die spiegel waar je zo van schrikt en van leer….het open stellen van jezelf om te groeien naar zijn wil… tot morgen

    • Het is altijd goed om te delen wat je zelf aan het leren bent. Als we het ‘zelf leren’ maar niet overslaan… En dat kan mij vaak gebeuren. Ik denk het dan weer zo goed te weten. Terwijl het natuurlijk meer gaat om uitleven van weten…

  6. Wat een prachtig stukje, martin. Het was net alsof je het rechtstreeks tegen mij had. Ik ben zo bang om door te schieten in het oordele n dat ik het gewon maar helemaal niet doe … Ook omdat ik denk dat ik mense tegen de borst stoot en zij me misschien wel niet meer zo aardig vinden…ik zal het voorleggen in gebed, samen met mijn eigen doen en laten… Omdat ik net zo faal als iedereen.

  7. Kwam toevallig op deze site terecht en ik vind dat er wel erg vaak door christenen geoordeeld wordt, ik maak het vaak mee. We zijn allemaal kinderen van God door genade en niemand is goed zelfs niet één, dus mooi bij jezelf blijven dan heb je meer dan genoeg.
    we zijn elkaar niets verschuldigt dan alleen elkaar lief te hebben en dat is al moeilijk genoeg.

    • Ha Suzanne, zeker… Elkaar (ver)oordelen is zeker niet onze opdracht. We hebben het al druk genoeg met ons zelf. Toch is het ook weer niet ieder voor zich in het leven toch? Elkaar helpen om voor het goede en gezonde te gaan is toch ook een vorm van liefde? En iemand maar lekker laten aanmodderen is volgens ook een vorm van liefdeloosheid/onverschilligheid. Hoe zie jij dit? Groet Martin

  8. Ik lees nu pas dat je hebt geantwoord op mij bericht. Je hebt gelijk iemand aan laten modderen is niet goed, maar elkaar helpen en zonder dat jij je mening aan iemand oplegt.
    Helpen zonder er iets voor terug te verlangen, ook niet om zieltjes te winnen.
    Groet, Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s