Is oordelen zo verkeerd? (deel 1)

Wie ben jij om mij te veroordelen?! Kijk lekker naar jezelf!” en om het compleet te maken wordt meestal afgesloten met “wie zonder zonde is werpe de eerste steen”. Daar sta je dan met je goeie bedoelingen. Met je mond vol tanden. Je wilde helpen maar denkt nu vertwijfeld of je het wel goed hebt gedaan.
Oordelen… (deel 1)
Begin bij jezelf

splinter

Lezen: Matteus 7

Als het gaat om (ver)oordelende zure christenen raken de gemoederen al snel verhit (en het is al zo warm..) We hebben nogal een slechte naam wat dat betreft en wie wil nou bij zo’n strenge groep horen. Wij zouden ons oordeel altijd snel klaar hebben en met een wijzend vingertje andere mensen veroordelen. Uit angst om zo’n nare veroordelende figuur te worden schieten we naar mijn mening soms teveel door naar het andere uiterste en dat is jammer. We hebben nu het gevoel dat we nergens wat over mogen zeggen. En uit angst voor het stempel ‘veroordelende christen’ worden we misschien wel wat te voorzichtig. Ik merkte dat ook in de reacties de afgelopen dagen op mijn BijbelBlogs. Ik denk dat we als christenen in Nederland over het algemeen eerder te voorzichtig zijn dan te duidelijk. Daarom een paar blogs over (ver)oordelen. Ik wilde het zo gaan opbouwen.

Vandaag – Begin bij jezelf
Morgen – Leg jouw lat (als christen) niet op mensen die geen christen zijn
Overmorgen – Houd elkaar als gelovigen scherp (waarheid en liefde)

Christus’ woorden als verdediging tegen christenen, da’s wel wat gek…
Goed, daar gaan we dan. We lazen in het BijbelBlog van gisteren in Matteus 7. We beginnen nu vanaf het eerste vers van dat hoofdstuk. Dit zijn woorden van Jezus die geliefd zijn bij gelovige mensen die door medechristenen voorzichtig gewezen worden op iets dat misschien niet strookt bij het volgen van Jezus. Als verdediging wordt dan heel snel geroepen: “Wie ben jij om mij te veroordelen?! Kijk lekker naar jezelf!” en om het compleet te maken wordt meestal afgesloten met “wie zonder zonde is werpe de eerste steen”. Daar sta je dan met je goeie bedoelingen. Met je mond vol tanden. Je wilde helpen maar denkt nu vertwijfeld of je het wel goed hebt gedaan. Ben je een wettische veroordelende figuur? Zou kunnen, en dan moet er iets veranderen in ons hart. Maar misschien viel het wel mee met die veroordeling van jou. Ik persoonlijk denk dat de woorden van Jezus over ‘niet oordelen’ vaak verkeerd worden uitgelegd en ingezet.

EERST zelf wakker worden
Ik denk dat we wel degelijk wakker moeten zijn en gisteren hebben we gelezen dat het niet gaat om onze mooie woorden maar om ons leven. De vruchten die te zien en te proeven zijn in ons leven. De bijbel zegt dat we nuchter, waakzaam en scherp mogen zijn ten eerste op wat we wel en niet in ons leven toelaten en laten groeien.

Als je Jezus woorden goed leest zie je dat Jezus niet zegt dat je nooit mag helpen om een medegelovige op de goede weg te houden. Maar Hij zegt “verwijder EERST de balk uit je eigen oog en PAS DAN de splinter in het oog van de ander”. Dus het is nooit gezegd dat het ‘iedereen voor zich’ is in Gods familie. Zoek het maar uit en bemoei je niet met een ander. Nee zeker niet. We zijn elkaar gegeven om elkaar aan te moedigen en te helpen in het leven tot eer van God. Om elkaar te helpen dicht bij Jezus te blijven en zo te blijven ervaren dat niets zo goed en heerlijk is als een leven met Hem.

Jezus zegt dat we EERST goed naar onszelf moeten kijken. Ook als we horen over de misstap van anderen. Wij zijn geen haar beter. Wij zouden elke fout of zonde zelf ook kunnen begaan. Als we een preek horen of artikel (als dit blog bijvoorbeeld) lezen gaan onze gedachten al snel naar ‘dat zou die of die persoon die ik ken moet lezen’. Jezus zegt dat we eerst en vooral ons eigen leven onder de loep moeten houden. Niet eerst kijken naar wat anderen wel of niet goed doen. Maar JEZELF SPIEGELEN aan Jezus en van Hem leren. Proberen te luisteren (in in de praktijk gehoorzamen) naar wat Hij zegt in de Bijbel en door de Heilige Geest als je bidt en leest en luistert.

Zelfreflectie
Ik hoorde ooit iemand zeggen dat een dag zonder zelfreflectie een dag zonder groei is. Redelijk radicaal gezegd, maar er zit wel een kern van waarheid in. Het zou goed zijn om elke dag een moment te nemen aan het begin of einde van de dag als het lekker rustig is om stil te worden. Eens na te gaan wat je die dag hebt gezegd en gedaan en hoe je bent omgegaan met allerlei situaties. Doe dat ook biddend en vraag God ook maar om je te bepalen bij dingen die misschien geen schoonheidsprijs verdienden.

Zijn er dingen waar je op terug moet komen vandaag of morgen? Wil je iets veranderen in je houding of je handelen? Is het goed om iemand je excuus te maken? Moet je iets teruggeven of iemand iets doorgeven. Wil je iets met Gods bespreken of vergeving vragen op dit moment? Dat zijn allemaal dingen die op zulke reflectie-momenten naar boven kunnen komen. Neem je vervolgens voor die dingen op te pakken, schrijf ze desnoods op en ga er mee aan de slag (en Gods Geest zal je te hulp komen in je verlangen Jezus te volgen en representeren).

Het is heel spannend, maar misschien wel een goed idee, om anderen te vragen waarin je kunt groeien. Je echtgenoot of goede vriend(in) of… Nou ja, niet aan iedereen gaan vragen, maar een paar mensen die je vertrouwd en die zelf ook Jezus volgen.

Spiegel jezelf aan de juiste Persoon
Als we onszelf en ons gedrag onder de loep nemen is het snel zo dat we relativeren door naar mensen te kijken die ‘ook niet perfect zijn’. Ach, zo erg is het nou ook weer niet.  Of we kijken naar mensen die in onze ogen nog verder van huis zijn dan wij en dan zouden we haast nog kunnen denken dat we het prima doen. Dan denken en bidden we als die Farizeeër die in de Tempel naar iemand anders keek en zei: ‘dank U Heer dat ik niet zo ben als die figuur daar’. Laten we onszelf spiegelen aan Jezus en ons leven door Hem laten veranderen. Er is altijd wel een volgende stap te zetten. Dat is niet deprimerend, maar prachtig!

Hij doet het… En wij ook!
Ja, dat gaat stap voor stap. Ja, Hij is genadig en geduldig. Ja, Hij doet het zelf in ons door de kracht van de Heilige Geest. Maar vergeet niet dat het ook iets vraagt van jou. Namelijk de wil om te leven als discipel van Jezus. We moeten dus willen leren met vallen en opstaan. Hij maakt geen willoze robots van ons. Nee, we kiezen. Dagelijks. Voor Jezus.

Martin is eind juli begonnen met BijbelBlog – zie hier het introfilmpje en eerdere blogs