Skip to content

Houd je mond! Ik luister alleen naar God!

Ik ken mensen die zeggen: “Ik heb zelf een lijntje met God en met de Kerk of de mening van mensen heb ik niets te maken”. Dat gevoel kan ik heel goed begrijpen. Maar ik denk niet dat dit de weg van een leerling van Jezus is.

Bijbelblog nr. 6 – Oordelen (deel 3)

Daar zijn we weer met BijbelBlog. Ik heb vorige week een filmpje opgenomen over wat BijbelBlog is en waarom ik ermee ben begonnen. Kijk maar even… Leuk dat je er weer bent trouwens!

“Houd je mond! Ik luister alleen naar God!”

Dat kun je wel zeggen… Maar…
open staan voor Gods leiding is open staan voor feedback van Zijn mensen.

Romeinen15:14 Broeders en zusters, ikzelf ben ervan overtuigd dat u inderdaad niets dan het goede wilt en dat het u niet aan kennis ontbreekt, zodat u ook in staat bent om elkaar terecht te wijzen

Oordelen deel 1- Jezelf in de gaten houden
We hebben het de afgelopen week over ‘oordelen’ gehad. De eerste belangrijke conclusie is dat Jezus jou in de Bijbel aanmoedigt om wakker en eerlijk naar je leven te kijken en heel bewust keuzes te maken over wat daar wel en niet in past. Dat was in het eerste blog. Lees het eventueel hier na.

Oordelen deel 2 – Jij en je (vaak niet gelovige) omgeving
Het tweede BijbelBlog ging over onze mening en visie over het leven van mensen die geen christen zijn. We zijn NIET geroepen om met onze ‘christelijke’ visie het leven van anderen van goed bedoeld commentaar te voorzien. Alles wat jij zegt over ‘hoe het leven toch veel beter zou kunnen als ze…’ gaat waarschijnlijk niet aankomen omdat de Heilige Geest hen nog niet heeft wakker gemaakt voor de dingen van God. Lees hier mee over in dat blog over het werk van de Heilige Geest in jou.

Vandaag deel 3 – Leerlingen onder elkaar
Vandaag gaan we het hebben over betrokkenheid van christenen bij elkaars leven. Hoe wij elkaar als volgelingen van Jezus op de goede weg kunnen houden. Want dat is nog niet zo makkelijk, op de goede weg blijven en Jezus volgen tot en met onze laatste dag op aarde.

We zijn deze week begonnen in Matteus 7 waar Jezus o.a. het volgende zegt. Lees dit maar aandachtig en open met me mee.: “Ga door de nauwe poort naar binnen. Want de brede weg, die velen volgen, en de ruime poort, waar velen door naar binnen gaan, leiden naar de ondergang. Nauw is de poort naar het leven, en smal de weg ernaartoe, en slechts weinigen weten die te vinden.”

Je loopt vandaag op 1 van deze twee wegen
Deze duidelijke woorden maken grote indruk op mij. Er zijn volgens Jezus 2 wegen en ieder mens gaat OF op de ene OF op de andere weg. De brede weg of de smalle weg. En je gaat door de ruime poort of de nauwe poort. Er is letterlijk geen middenweg. Twee wegen. Twee poorten. Twee bestemmingen. Ondergang of Leven. Daarover spreekt Jezus. Misschien vind jij dit een beetje te radicaal klinken. Hadden we liever dat Jezus het een beetje vager zou houden zodat iedereen zich goed kon voelen? Of in ieder geval gerustgesteld? Jezus spreekt altijd de waarheid, ook als die waarheid ons vandaag wat pijn doet om ons uiteindelijk eeuwig geluk te bewaken.

De juiste weg volgen gaat niet automatisch
Onlangs hadden we het in BijbelBlog over ‘wat maakt iemand een discipel’. Dat heeft meer met blijvende gehoorzaamheid, leerbaarheid en toewijding te maken dan met 1 keer in je leven een gebed nabidden, iets geloven en dan klaar. Het leven als leerling van Jezus is alles behalve een automatisch ding. Het heeft met bewustwording te maken van wat de juiste weg is. Je moet weten wat Hij zegt. Kijken naar wat Hij doet. En dat biddend gaan navolgen. Daarbij komt Hij je te hulp. Zijn Geest in ons doet wat wij niet kunnen. Maar wij maken keuzes. We zijn mensen. En God gaf mensen een grote eigen verantwoordelijkheid. Namelijk keuzevrijheid.

Blinde vlekken
Ik geloof dat het mogelijk is om oprecht christen te zijn en toch op bepaalde gebieden in je leven een blinde vlek te hebben. Misschien heb je niet zo door dat je Jezus‘ niet volgt omdat je niet weet wat de Bijbel zegt? Of misschien heb je ergens wel een vermoeden/gevoel dat iets niet helemaal klopt in je leven, maar je ziet er tegenop om het te veranderen. Dan ga je toch op die terreinen ‘de brede weg’. En Jezus zegt dat we dat niet moeten doen. Daarom is het belangrijk dat onze ogen open gaan door het lezen van de Bijbel, gebed en luisteren naar andere christenen.

Hoe God mij terugbracht door andere mensen te gebruiken
Ik heb in mijn leven regelmatig Gods opvoeding en correctie ervaren. Dat ik van een bepaalde weg werd teruggefloten. Dat ik een verkeerde kant op ging. Afdwaalde. Het begint vaak met kleine dingen. Een beetje afwijken naar links of naar rechts. En voor je het weet ben je van het pad af. Weet je hoe God, de goede Herder, mij meestal terugroept naar Zijn Weg met mij? Door andere christenen.

Er komen beelden voor mijn ogen van mannen en vrouwen die de waarheid tegen me durfden te zeggen, ook toen ik het soms niet wilde horen. En ik ben dankbaar daarvoor. Ik denk aan Wim Goudzwaard die me hielp om niet te stoppen met mijn bediening omdat ik het lastig vond om God te vertrouwen op financieel gebied. Ik denk aan Douwe Scheepsma en Corne Burger die een gesprek met me aangingen over de manier waarop ik als ongetrouwde man met Susanne omging. Ik denk aan Jaap Kramer die me wees op vriendschap en relaties. Ik denk aan Alie Pasterkamp die me wel eens waarschuwde dat ik, in mijn wens om ook buiten de kerk te zingen op feestjes enzo, wel moest oppassen dat ik Jezus voor ogen hield. En mijn vrouw heeft me helemaal vaak de waarheid laten zien rondom mijn motieven. Ik kan doorgaan…

Eerste reactie is vaak verdedigen, gooi feedback niet te snel achter je neer
Mijn eerste reactie als iemand me ergens op wijst is meestal afwijzend: “Joh, laat mij lekker zelf uitzoeken hoe ik wil leven”. Maar meestal, zeker als ik bid, komen sommige opmerkingen van mensen terug in mijn gedachten en denk ik ‘ja, hij of zij heeft gelijk’. God wil me terug op Zijn Weg. Ik moet me bekeren. Soms in iets kleins. Soms in iets groots. Het principe is hetzelfde. Als we onbuigzaam zijn. Niet willen luisteren naar ‘kritiek’. Dan gaan we op slot en missen we ook veel van Gods liefdevolle leiding in ons leven. Ik ken iemand die bewust leeft in duidelijke ongehoorzaamheid aan Christus maar zich toch volgeling van Jezus noemt en zegt ‘tussen God en mij zit alles goed’. Hiermee kan je jezelf voor de gek houden.

Niemand staat alleen op zichzelf, we beïnvloeden onszelf
Ik ken ook mensen die zeggen: “Ik heb zelf een lijntje met God, en met de kerk en met mensen heb ik niets te maken”. Dat gevoel kan ik heel goed begrijpen. Maar ik denk niet dat dit de weg van een leerling van Jezus is. Je hebt anderen nodig om op de juiste koers te blijven. Kies daarom je vrienden en raadgevers heel bewust. Zij hebben grote invloed op je leven.

En jij op jouw beurt bent een bemoediging voor je broer of zus in het geloof. Wees niet bang om, liefdevol en bescheiden (je bent zelf geen haar beter) de waarheid van de Bijbel met elkaar te delen. Want niets is zo goed als een leven dicht bij God.

20 thoughts on “Houd je mond! Ik luister alleen naar God! Plaats een reactie

  1. goed onderwerp Martin. Wat veel aspecten zitten er aan Luisteren hé. En mooi dat we broers en zussen hebben die ons soms Gods stem laten horen, zijn wil laten zien. soms merk je ook dat juist zij je het andere geijkte spoor willen wijzen als Jezus je iets persoonlijks laat zien. Dan is het goed opletten, wie spreekt hier!
    Dat is best moeilijk. God laat mij momenteel veel zien, dat anders is dan ik in mijn “opvoeding”van de laatste 40 jaar heb meegekregen. Gewoontes kunnen doden, Jezus stem, zijn Woord maakt levend.

    • Zeker… Sommige mensen geven met de beste bedoelingen de ‘slechtste adviezen’. Denk maar aan Petrus die uit liefde Jezus wilde beletten om het kruis op te nemen. Daar zei Jezus niet ‘bedankt voor de feedback Petrus…’ Goed om de Bijbel te kennen en blijvend te bestuderen en wijze raadgevers te kiezen. Die ons niet naar de mond praten maar eerlijk zijn. Als ik een ‘innerlijke stem’ hoor die mij een vaag pad op stuurt dat ik niet ken uit de Bijbel en waar andere christenen allemaal hun schouders bij ophalen. Dan moet ik misschien mijn eigen gedachten ‘wegen’ en ‘toetsen’.

  2. Niemand kan alleen christen zijn, je hebt broeders en zusters nodig om jouw gedachten aan te vertellen.
    Waarop zij hun mening weer kunnen geven. Op deze manier verrijk je je geloof met medestanders

  3. n.I also was raised in a Christian family ,and I must admit that I not always listened at the sound advice of mchristian mother.But during my life I have always remembered what she said. Good advice with the help of the Spirit is invaluable. I myself am not so ready of giving my opinion .I am always afraid of hurting people because I can be sarcastisch..But today I read psalm 39 which talks about the use of your tongue that it is not good to be utterly silent,not even saying anything good. . The final words are: But you Lord.what do I look for? My hope is in you..

    • Hi Martha, good to meet you here! I think it’s a good thing to be careful with our tongue. We can hurt others very easily. On the other hand it’s better to hurt someone’s feelings now than be silent and watch the same person coming in to bigger problems later on… That will cause even more pain. Sometimes I’m more concerned about what someone will think of me because of my advise. You are so right to end your comment with ‘My Hope Is In You!’. Spending time with the Master and listening to and learning from his Words will transform us and mould our thoughts (that will become our words).

  4. Een mooi stuk! Doet me denken aan mezelf maar ook aan alle mensen die alleen kunnen geloven, zonder kerk (broeders en zusters). Afgelopen maanden ervaar ik steeds meer en meer dat God door de mensen heen tegen me spreekt en me de weg wijst. Ik blijf het spannend vinden om zo te leven, maar ik word bemoedigd op de ‘juiste’ passende manier op het juiste moment. Onze God is zo ontzettend onvoorstelbaar groot. Wat fijn dat wij Hem mogen kennen en dat Hij van ons houdt!
    Fijn ook dat hij jou gebruikt om mij scherp te houden met jouw blog. Dankjewel.

  5. Hoe mooi volgt deze tekst die van gister voor mij op. Vertelde ik gister nog over mijn zoektocht naar God en het geloof. Kan ik vandaag vertellen vol grote trots dat dit geloof gekomen mede door mijn, nu beste vriend. We kenden elkaar al ruim 6 jaar via de sport die we beoefenen. Maar meer dan een vluchtig gesprekje was er niet. Via zijn like op facebook aan nu “onze kerk” ben ik met hem in gesprek geraakt. Zo’n 5000 berichtjes staan nu op de teller, soms van wel 4 A4-tjes… Alles werd besproken. In april ging ik voor het eerst mee naar de kerk en ben nooit meer weggegaan. Met Pasen zong hij mee bij Praise United Zwolle en ging ik samen met mijn man kijken. Geraakt door de woorden en vooral door de muziek (Dank Martin!). Deze vriend maakt nu een heel belangrijk deel uit van mijn leven en dat van mijn gezin. Voor deze vriendschap heb ik me heel vaak moeten verdedigen. Ik zou in een gevaarlijke leeftijd zitten, hij had immers geen relatie en kon daar wel eens op uit zijn en er zou een moment kunnen komen waarop… Dit heeft me veel pijn gedaan. Maar zowel mijn man als deze vriend hebben me hierin gesteund. Wij weten toch immers hoe het zit!

    In mijn zoektocht naar God ontving ik namelijk hem! We doen regelmatig leuke dingen samen. Dan lachen we heel wat af, maar met name hebben we hele waardevolle gesprekken. Gesprekken waarin we elkaar een spiegel voor kunnen houden en waarbij ik de zekerheid heb dat het echt is. Door mijn geloof gebeuren er in het afgelopen half jaar zoveel mooie dingen, dat je het soms niet kan bevatten. Zijn de mensen om me heen dan ineens verandert? Of ben ik zelf verandert? Soms overvalt dan de emotie van geluk en weet je het antwoord… God alleen weet hoe dankbaar ik Hem ben voor deze mooie wending in mijn leven!

    • Mooi om te lezen hoe God een vriend op je weg bracht. Het zou helemaal gaaf zijn als de vriendschap met hem ook samen met je man beleeft zou kunnen worden denk ik. Waar mensen je voor kunnen waarschuwen is dat je geestelijk en emotioneel meer ‘klik’ en ‘eenheid’ met deze vriend zou kunnen opbouwen dan met je eigenlijke wederhelft. Dat is denk ik nog ‘gevaarlijker’ voor een huwelijk dan fysieke aantrekkingskracht. Zeker bij vrouwen is het delen van je emoties, gedachten nog belangrijker misschien dan voor mannen. Dus ik kan me wel voorstellen dat mensen je goedbedoeld wilden waarschuwen daarvoor. Waarschijnlijk vanuit hun ervaringen en allerlei praktijkvoorbeelden.Dit is dus even los van je motieven die vast helemaal niet onzuiver of ‘gevaarlijk’ zijn. Zeker niet in je eigen beleving!

      Ik vind het mooi dat je schrijft dat die vriend een belangrijk deel uitmaakt van je gezin. Dat is mooi. Ik hoop dat jullie met deze huisvriend veel zullen genieten!

      • Ik begrijp hun reactie ook heel goed! Zie dat ik zelf ook snel dat oordeel heb naar anderen als je zoiets ziet. Alleen heeft deze vriendschap ons zoveel gebracht. De gesprekken werken door in ons eigen gezin. Wanneer ik thuis kom na een gezellige dag of avond met die vriend, volgt er vaak een nog langer gesprek met mijn man. Die inmiddels steeds vaker over het geloof gaat. Mijn man en ik waren al een heel sterk team, gezien de tegenslagen die we hebben gekend, maar de band is nog sterker mede door deze vriendschap! En om dat te mogen delen is groots…

        • Beste Bea… Bedankt voor je tip! Goed boek, ik heb het zelf ook gelezen. Een deel van je reactie heb ik maar niet online gezet omdat het me wat te persoonlijk leek voor op zo’n openbare website.

  6. Ha Martin weer een leerzaam stukje!! Wat hebben wij als mens toch steeds veel te leren en wat is het soms moeilijk om aan jezelf toe te geven dat je verkeerd loopt ( al weten we het vaak diep in ons zelf soms wel en willen we daarom vaak niet dat er dingen tegen je gezegd worden) als iemand je corrigeert is dat wel fijn als dat liefde vol is dan neem je het makkelijker aan als dat het komt vanuit een beter weten…ik heb een hele periode van mijn leven heel onzeker geweest en dan neem je de dingen extra zwaar op want je bent in een negatieve wereld met jezelf!! Alles wat ze zeiden zag ik als een bedreiging…dat is nu helemaal weg tenminste nu is het in een normale manier wat we allemaal hebben! Ik heb zo geleerd dat ik mag zijn wie ik ben en mag komen zoals ik ben en God zoveel van mij houd dat hij niet wil dat ik blijf wie ik ben maar mijn stap voor stap heeft laten zien dat wie ik mag zijn in Hem!! Dat maakt dat je de dingen anders kan gaan zien. Ook als mensen wat zeggen tegen je dat als ze het niet leuk zeggen je kan zien waar het door komt en dat je kan kijken waarom die ander het zo zegt en pak je het allemaal goed op…ook al kan het zeer doen. Want net wat jij zegt!! Als een ander dingen zegt toets het aan de bijbel en ga daarmee naar de Here Jezus Hij is het die je kan helpen in die diepe gevoelens of verkeerde wegen van je hart… ik ben met je eens dat je mensen nodig hebt en dat God door mensen heen werkt,maar door mijn beschadigingen ben ik daar ook voorzichtig mee en verwacht ik het alleen van mijn Hemelse vader!!! En je merk wel als mensen het zeggen tegen je van hun eigen vlees en bloed of van uit de geest!!! Dat maakt een heel groot verschil… en het bijzondere is dat God mensen op je weg plaatst !! Hij weet wat en wie we nodig hebben…. Gr tot morgen

  7. Fijn om elkaar te blijven aan te moedigen om zuiver te leven.Het doet inderdaad wel eens pijn als je kritiek krijgt,vooral als op dat gebied schade uit het verleden ligt.Als liefde aan kritische opmerkingen ten grondslag ligt is het makkelijker te accepteren en zie je ook de liefde van God door je broers en zussen.
    Is het niet geweldig dat onze Vader de “moeite” neemt om ons te corrigeren.Hij weet wat het beste voor ons is en welke weg wij moeten gaan,
    Ik ben heel blij met deze bijbelclub:)

  8. Veel mensen in mijn omgeving zeggen: ‘ik heb de kerk niet nodig om te geloven’. Ik begrijp waarom ze dat zeggen, want een kerk is niet geheel vrijblijvend. Als je bij ‘de club’ wilt horen, horen daar regels/gebruiken bij en die komen niet altijd even goed uit. Ik ben geen haar beter dan de mensen die bovenstaande uitspraak doen. Ook ik merk dat ik op zondag wel eens rustig aan wil doen en liever thuis blijf dan naar de kerk ga. Maar als we dan toch gegaan zijn, geeft dat zo’n goed gevoel: een gevoel van thuiskomen. Het geeft je bagage voor de dagen die nog komen.
    Ik ben opgevoed dat je elkaar qua geloof niet terecht mag wijzen. De balk en de splinter worden vaak aangehaald. Ik zal dan ook niet snel iemand kritiek geven, zeker ook omdat ik ook van mening ben dat mijn balk nog te groot is.

    Wat ik een eye-opener vond is dat je je vrienden kunt kiezen. Daar heb ik eigenlijk nooit zo bij stilgestaan. Zeker omdat geloven bij de meeste collega’s ‘not done’ is, lijkt het me heerlijk om (meer) vrienden te hebben met wie je je geloof kunt delen en elkaar kunt verrijken.
    Hoewel het soms ook vanzelf gaat. Een goede vriendin had veel vragen over de kerk en haar geloof. Door onze gesprekken voelde ze zich gesterkt om weer naar de kerk te gaan. Hoewel we elkaar nu wat minder zien, blijft dit een warme en diepe vriendschap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s