Nieuw enthousiasme over Oud Nieuws

We leven in een snelle wereld. Met een constante informatiestroom via alle media. Nieuws is kort houdbaar en onze aandacht is maar kort ‘te pakken’. Wat vandaag het gesprek van de dag is, zal morgen overstemd worden door een nieuw bericht. Wat dat betreft is de communicatie van God door de eeuwen heen minder afwisselend wat betreft inhoud…

Eeuwenlang staat hetzelfde nieuws bovenaan de ‘news-stream’ van de Heilige Geest die evangelisten inspireert om vol enthousiasme door te geven: “Jezus, de Zoon van God, stierf voor vergeving van al onze zonden! Hij brengt ons in een relatie met God. We mogen nieuwe mensen worden. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen! We vinden onze bestemming en geluk in het leren kennen en aanbidden van God, de Schepper van alles wat leeft.”

Als we deze zinnen lezen en ze laten ons bijna koud is er toch iets aan de hand. En dat merk ik soms bij mezelf. Dat ik niet meer blij kan worden van deze feiten. Dat het soms niet ‘binnenkomt’ als het ware. Als deze prachtige geloofswaarheden als ‘oud nieuws’ voelen en onze aandacht maar moeilijk vasthouden is er iets nodig. Iets dat God maar wat graag geeft. En het is niet perse nieuwe kerk, nieuwe vorm, nieuwe hype of beweging… Ik zie en (merk bij mezelf ook) dat ik steeds zoek naar nieuwe prikkels in het beleven van geloof. Een nieuwe frisse vorm. Een nieuwe spreker die het ‘goede nieuws’ zo anders onder woorden brengt. Maar ook hierin is het zo dat het nieuwe van vandaag, morgen al weer als vertrouwd aanvoelt. En dan begint de zoektocht naar frisheid weer van voor af aan…

Begeisterung… Een prachtig woord vind ik het. Duits voor enthousiasme, bevlogenheid, bezieling… Ik vind het heel mooi om een pas bekeerde christen over vergeving van zonden te zien spreken met sprankelende ogen. Ik kan genieten van de verwondering, liefde, passie en gedrevenheid van mensen in deze tijd over waarheden die al eeuwenlang bestaan. Over oud nieuws.

Als ik een lied schrijf wil ik graag origineel zijn. Ik kan toch niet steeds met hetzelfde liedje komen. Toch merkte ik dat in het ziekenhuis onlangs juist de liedjes over onveranderlijke waarheden me het meest hebben geraakt en mijn ziel houvast gaven. Die simpele waarheid die door een kind te begrijpen is. Daar wil ik als volwassen gelovige nog steeds uit leven en steeds dieper ervaren hoe groot het wonder is dat God ons toestaat om Hem te leren kennen.

Ik denk dat we dat steeds weer nodig hebben. Het is ook mijn gebed voor mezelf en de kerk. Dat we vanuit het diepst van ons zijn zullen worden ‘begeistert’ om de oude evangelie lief te hebben en nooit koud te worden voor datgene waarvoor Jezus uiteindelijk de hoogste prijs betaalde. Ons leven geven. Nu en tot in eeuwigheid. De Heilige Geest wijst op Jezus en blijft dit doen. Geest van God, werk in mij en laat mij ‘geïnspireerd’ zijn en verwonderd en dankbaar blijven over de kern van ons geloof. Jezus Zelf.”

Ik schreef ooit dit liedje hier over…