“Ik denk dat niemand echt begrijpt wat ik bedoel…”

Echt begrepen worden. Echt worden verstaan. Het komt niet zo heel vaak voor in onze relaties.


Zelfs in je huwelijk, familie of vriendschappen is het best uniek als je het gevoel hebt dat je niets meer hoeft uit te leggen. Dat de ander al lang weet wat er diep van binnen in je om gaat. Gezien worden. Begrepen worden. Al zeg je niets. Dat is onbetaalbaar en heel speciaal. Daarover wil Martin iets met je delen.  Zondagavond 6 oktober 2013 sprak Martin in Hattem en hij werd sterk bepaald bij een deel uit Psalm 139. Luister hieronder deze korte bemoediging (5 minuten) en stuur gerust door naar mensen waar je van denkt dat ze het kunnen gebruiken op dit moment.

6 Wonderlijk zoals u mij kent,

het gaat mijn begrip te boven.
7 Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen,
hoe aan uw blikken ontkomen?
8 Klom ik op naar de hemel – u tref ik daar aan,
lag ik neer in het dodenrijk – u bent daar.
9 Al verhief ik mij op de vleugels van de dageraad,
al ging ik wonen voorbij de verste zee,
10 ook daar zou uw hand mij leiden,
zou uw rechterhand mij vasthouden.
11 Al zei ik: ‘Laat het duister mij opslokken,
het licht om mij heen veranderen in nacht,’
12 ook dan zou het duister voor u niet donker zijn –
de nacht zou oplichten als de dag,
het duister helder zijn als het licht.
(uit Psalm 139)