The only thing that’s good…

Jaren geleden zag ik een cd liggen in de ‘uitverkoop bak’ van een christelijke boekhandel. Van Ronnie Freeman (foto). Nooit van gehoord, maar voor slechts 3 euro kon ik de verleiding niet weerstaan en kocht ik zijn album. Een heel aantal liedjes hebben me toen echt geraakt. Vooral het nummer ‘The Only Thing’ heb ik voorgoed opgeslagen en heel vaak aangehaald tijdens preken en concerten. Het spreekt over zijn dubbele gevoel als mensen hem na concerten en spreekbeurten bedanken met grote woorden en hem ook laten merken hoe ‘hoog’ ze van hem denken.

Hij ziet dat ze een onrealistisch (verheven) beeld van hem hebben. Hem op een voetstuk zetten. En dat wil hij niet. En vaak is het gevolg in de christelijke subcultuur dat je dan nog meer complimenten krijgt (“hij is zo nederig, wat goed!”). Ik herken die gewetensbezwaren van Ronnie enorm. Ook ik krijg soms complimenten waar ik ongemakkelijk van word.  Ik ontvang vaak  berichtjes als “ik ben zo blij dat je in mijn leven bent gekomen”, “Gods liefde straalt zo van je af”, “Je bent echt een man Gods”, “Ik leer zo van jou”, “Ik wilde dat ik zo dicht bij Jezus leef als jij”, en zo kan ik echt doorgaan… Vaak denk ik ‘je moest eens weten’ en krijg ik de neiging om al mijn gemaakte fouten en falen aan ze te laten zien. Dan zou ik misschien een stukje zakken in hun bewonderende blikken en moeten ze verder zoeken naar Iemand die wel waardig is. En ik ken er maar Een.

Tuurlijk is het leuk als mensen je waarderen. Een compliment is prachtig. We hebben allemaal positieve woorden nodig. Ik zeker, het is een van mijn primaire liefdestalen (als je niet weet wat dat is, klik dan HIER). Maar het gaat mis als we andere mensen onrealistisch hoog op een voetstuk gaan plaatsen. Het gaat mis omdat die ander de verwachtingen nooit kan waarmaken en dus alleen maar kan teleurstellen. En ook omdat je iemand opzadelt met teveel eer. Zeker een gospelzanger, spreker of iemand die je vanuit geloof in Jezus tot zegen wil zijn moet je niet in zo’n positie zetten. Alleen Jezus is volmaakt. Alleen Jezus is goed. Alleen Jezus is een voetstuk waard. En zal daar nooit vanaf vallen. En deze Jezus heeft veel onvolmaakte volgelingen die allemaal in de groei zijn. Hij werkt in en door ons. Hij volbrengt dat werk ook in ons allemaal. Maar laten we nooit elkaar (en jezelf) de maat nemen en een ander mens verhogen en tot halve God maken.

Ik moet ook denken aan een situatie waar Paulus en Barnabas in terecht kwamen. Ze waren op zendingsreis en God deed een wonder door ze heen. Een verlamde man werd genezen. De reactie van het publiek is heel typerend, en die van Paulus en Barnabas daarop ook.

Toen de mensen zagen wat Paulus had gedaan, verhieven zij hun stem en ze zeiden in het Lykaonisch: ‘De goden zijn in mensengedaante naar ons afgedaald!’ Ze noemden Barnabas Zeus en Paulus Hermes, omdat hij de woordvoerder was. 13 De priester van Zeus, wiens tempel vlak buiten de stad lag, bracht met bloemenkransen getooide stieren naar de stadspoort, die hij en het volk wilden offeren. 14 Maar toen de apostelen Barnabas en Paulus merkten wat de bedoeling was, scheurden ze van ontzetting hun kleren, drongen zich door de menigte heen en riepen: ‘Wat doet u toch? Wij zijn mensen, net als u. Onze boodschap is nu juist dat u geen afgoden moet vereren, maar de levende God, die de hemel en de aarde en de zee heeft geschapen en alles wat daar leeft.  Hij heeft in het verleden alle volken hun eigen weg laten gaan,  maar heeft toch blijk gegeven van zijn goedheid: vanuit de hemel heeft hij u regen geschonken en vruchtbare seizoenen, hij heeft u overvloedig te eten gegeven en u zodoende vreugde gebracht.’  Door deze woorden slaagden ze er met moeite in de mensenmenigte ervan te weerhouden om aan hen een offer te brengen.

Met moeite slagen Paulus en Barnabas erin om de menigte rustiger te krijgen en geen offer aan hen te brengen. De eer moet naar God. En van ontzetting scheuren ze hun eigen kleren en roepen ze: “Wij zijn mensen! Net als U”. Dat is eigenlijk ook wat Ronnie Freeman zingt. Geniet van het liedje. Geniet van mensen waarin je iets van Jezus ziet. Maar help elkaar om alleen Jezus meer te aanbidden en elkaar als gewoon mens te waarderen. Niemand kan namelijk grotere eer en een voetstuk aan. Het is simpelweg niet gezond. Niet voor de aanbidder en niet voor de aanbedene.

Voel je vrij om te reageren op dit artikel en lied, ook om het te delen via de social media knoppen hieronder.

14 thoughts on “The only thing that’s good…

  1. Ha Martin,

    Dankjewel voor deze mooie blog. Ik begrijp ook zeker je ongemakkelijke gevoel van al die loftuitingen, voelt voor mij dan ook een beetje als tegenhanger van het berichtje van Henk gisteren. Toch is het ook goed om te bedenken dat veel mensen je echt als mens waarderen …je heerlijke spontaniteit, het beetje ondeugende, de manier waarop jullie als vrienden met elkaar omgaan….. en bovenal blij zijn met de manier waarop jij Gods woord brengt. Juist jouw eerlijkheid in veel zaken is zo herkenbaar en voelt zo ‘fijn’ omdat je als mens zo met je eigen fouten kunt worstelen en merkt dat iemand zoals jij daar ook mee worstelt. Het gevoel dat God, ondanks alles; je dan toch op zo’n mooie manier kan gebruiken is voor mij soms een verademing. Je eigen fouten kunnen je soms zo terneer drukken en het gevoel geven niet goed genoeg te zijn om iets voor God te doen. Dan is zo’n stukje herkenning heel bemoedigend!
    Daarbij zijn er velen van ons in kerkelijke kringen groot gebracht met ge- en verboden en als je dan mag horen dat God ons onvoorwaardelijk lief heeft en òns heeft uitgekozen is dat een verademing….. en wordt het op dat moment misschien aan jou toegeschreven. omdat jij het brengt,.. maar jij zegt duidelijk dat het Gods liefde is( en niet van Martin Brand).
    Ik ga je niet op een voetstuk zetten (nou….klein treedje) maar geniet gewoon van het Woord dat je brengt en van jou als “mooi mens”.!
    Een hartelijke groet..ook voor Susanne,
    Netty.

  2. Ik kan mij voorstellen dat persoonsverheerlijking benauwend kan zijn. Dan is nuchterheid wel een goede eigenschap hoor! En die heb jij als ik het zo lees wel. Ga vooral door met waar je mee bezig bent want er genieten heel veel mensen van! Gods zegen in al je werk en je gezin!

  3. Wat weer een verhaal wij zijn GOD dankbaar voor mensen zoals jij dat je in Zijn naam mag zingen en getuigen en dat je daar nog heel lang mee door mag gaan wij zij het nodig !!

  4. Ik ben het (zoals bijna altijd) weer helemaal met Netty eens. Je bent zo’n boy-next-door-type, juist met fouten en gebreken, net zoals wij. En dat ‘je moest eens weten’-gevoel kennen we allemaal wel, denk ik. Dat houd je scherp. En het punt wat je hier maakt is net zo goed van toepassing op mensen die heel actief zijn in de kerk en daar op wat voor manier ook leiding geven of voortrekker zijn… soms kun je dan ook de reactie krijgen van: ja, maar jij doet zoveel in de kerk, met jou zit het wel goed… zo word je ook op een voetstuk geplaatst. Terwijl je een ‘normale’ christen bent, met al z’n fouten en tekortkomingen…

  5. Reageer eigenlijk nooit, maar nu toch even de behoefte ;).
    Mooi zoals je het omschrijft. Ik, als schijver van een dankmailtje, voel me lichtelijk aangesproken als eerste reactie 😉 maar ik snap je punt en kan inzien dat het benauwend kan zijn en z’n doel wellicht voorbij gaat. Deze insteek maakt interactie tussen mensen ongelofelijk moeilijk en haast onmogelijk.
    Als ik voor mezelf spreek, ben ik gelukkig af van het mensen op een voetstuk plaatsen. Wel geloof ik in het belang van mensen bedanken wanneer zij iets positiefs hebben bijgedragen in je leven. Zonder hen te verheerlijken en te verhogen in het zijn maar dat de waardering geuit mag worden 🙂

  6. Lieve mensen. Ik ben erg blij met jullie positieve woorden en aanmoedigingen. Zoals ik al schreef zijn complimenten en opbouwende woorden heel belangrijk, ook voor mij. Voel je dus maar niet aangesproken door dit blogje. Tenzij je stiekem denkt dat ik altijd lief, aardig, geestelijk ben en altijd heel dicht bij God leef. Veel dichter dan de ‘doorsnee’ gelovige… Tenzij je tegen me zegt “ik zag je laatst lopen en toen zei ik tegen mijn vriendin: ‘waaaauuuuwww, daar loopt Martin Brand!” Tenzij je zenuwachtig wordt als ik er ben en me vraagt om een handtekening en foto… 😉 Daar had ik het meer over in dit blog. Met jullie reacties ben ik erg blij. Met de hemelse karikatuur die mensen soms van mij maken wat minder. 😉

    1. Ik zie je al aankomen in een kerk: “ik wil graag twee tafels tot mijn beschikking: één voor mijn cd’s en één voor de gesigneerde foto’s, sjaals, vlaggen, pyjama’s en dekbedovertrekken met mijn hoofd erop!” 🙂

    2. Ik blijf het eens zijn met de manier waarop Netty het verwoord,Martin.Ik lees opnieuw jouw worsteling,dat je het LEVEN wilt zien,we weten allemaal dat je maar een gewoon uniek mens bent,net als wij,ji met jouw gaves,ik met de mijne.Maar juist de manier waarop jij het geloof deelt,vanuit de fouten die gemaakt worden,leer ik zo veel .Natuurlijk maak jij fouten,en hoef je niet te denken: je moest eens weten…ik hoef niets van je fouten in privéleven te horen.Je bent zo basic en dat spreekt aan.Vanuit een compliment (en) mag jij toch ook groeien zoals elk mensenkind dat mag…Te horen: dit gaat niet goed of…dat moet je beter doen,daar heb je niets aan! In de kerkentour komt goed over: Jesus is het LeVEN,door de manier waarop je het verteld ,zo dicht mogelijk bij de mensen komen( gewoon op een stoel gaan staan,ha,ha)komt dat zo mooi over en wordt je in het hart geraakt!Ik hoop dat je je niet meer ongemakkelijk blijft voelen,je bent 1 onder,van ons!

  7. koning-ik (Mooi liedje)

    koning-ik
    koning-jij
    koning-hij/zij/het
    koning-wij
    koning-zij/u
    koning-jullie
    Volgens mij zetten wij mensen graag van alles op de troon, daarbij is de eerste wel het hardnekkigste van allemaal. Eigenlijk zijn het gewoon afgoden denk ik. Eigenwijze domme mensen zijn we toch, terwijl we beter weten of zouden moeten weten. Er is er maar één waardig voor de troon en dat is Jezus.
    Elke dag doe ik het weer. Als ik me er bewust van ben vraag ik of Jezus me wil helpen om de oneigenlijke tronen, oneigenlijke koninkrijken af te breken en vraag ik of Hij heel mijn hart wil regeren. Eigenlijk zou ik graag bij alles zijn hulp vragen (ik doe nog veel te veel op eigen houtje) want alleen, kan ik helemaal niets. Dat klinkt zielig maar dat is het niet, ik kan niet klein genoeg worden. Hoe kleiner ikzelf des te groter kan Jezus in mij worden.

    Ik ben God dankbaar voor de toespraken die ik mag luisteren en de stukken die ik mag lezen. Naar aanleiding daarvan ga ik in gesprek met God en ga ik Bijbel lezen en mag ik meer en meer van God’s Waarheid ervaren. Wat we van of via een ander mogen ontvangen, wordt ons door Jezus via die ander gegeven, denk ik.
    Als ik Jezus in andere mensen herken word ik daar heel gelukkig van.

    Vriendelijke groet,
    Marjanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s