Skip to content

John Piper over ‘de oudste zoon’ – prachtige preek!

Deze preek heeft mij gisteren stilgezet (en dat op de snelweg..). Een indrukwekkend verhaal van John Piper over ‘de oudste zoon’ in het bekende Bijbelverhaal in Lukas. John heeft deze preek als titel gegeven: ‘een teder woord voor Farizeeërs’. Ik herkende er (helaas) veel in, jij ook?

4 thoughts on “John Piper over ‘de oudste zoon’ – prachtige preek! Plaats een reactie

  1. Afgelopen dinsdag heb ik de preek geluisterd en heb daar vervolgens een paar dagen over nagedacht. Ik zie dit toch anders en zou dat graag uitleggen. Om te beginnen een voorbeeld.
    Enige tijd geleden heb ik het boek,’De bibliothecaresse van Auschwitz’ gelezen. Een ooggetuigenverslag van een overlevende van Auschwitz waarin de gruweldaden van de nazi’s op zeer indringende wijze worden beschreven. Op een onverwacht moment kreeg ik een spiegel voorgehouden. De afschuw over de daden van de kampbewakers werd een inzicht over wie ik zelf ben of zou kunnen worden als Jezus me daar niet voor zou beschermen. Heel verdrietig zijn over de slechtheid van de mensen werd een besef dat ik zelf zo’n mens ben.
    Niets, helemaal niets mag ik van mezelf verwachten maar alles van Jezus. Dat is iets dat Jezus mij keer op keer weer laat zien. Jezus heeft de wet voor ons volbracht en door dat te geloven ben ik rechtvaardig voor God, mag ik een kind zijn van de Vader.
    Op het moment dat ik denk dat ik het er nog niet zo slecht afbreng of als ik me beter voel dan een ander (gebeurt beide veel te vaak) dan houdt Jezus mij een spiegel voor. Vanuit mezelf ben ik niets, kan ik niets maar dankzij Jezus ben ik een kind van God en voel ik mij onbeschrijflijk geliefd en gelukkig.
    Om terug te komen op de preek. Als je gelooft dat Jezus de voor jou zonden gestorven is en weer opgestaan ben je volgens mij kind van God. Zonder daar zelf ook maar iets aan te kunnen bijdragen. Alles is genade. Wij kunnen de wet niet volbrengen. Ik voel mezelf geen Farizeeër maar een zondaar die door Jezus is gered. Hoe kijk ik naar zondaars? Met afschuw of met mededogen? Eerlijk……………, eerste gevoel is vaak afschuw maar Jezus laat mij zien dat ik dat zelf ben als Hij niet de Koning van mijn hart zou zijn. Ik ben die zondaar maar Jezus maakt mij rein.

    Dank U, dat ik Uw kind mag zijn.
    Dank U dat ik dag en nacht zo dicht bij u mag zijn.
    Dank U voor het leren verstaan van Uw Woord.
    Dank U voor de verbouwing van mijn hart.
    Wilt U mij helpen om de stukjes van mijn hart die ik zo krampachtig voor mezelf probeer te houden aan u toe te vertrouwen?

    • Beste Marjanne,

      Bedankt voor je eerlijke en uitgebreide reactie. Ik denk niet John Piper iets anders zegt. Hij legt het accent alleen anders. Hij heeft het over die mensen die wettisch proberen te voldoen aan allerlei eisen. Terwijl het Kindschap toch iets heel anders mag zijn. Ik vind het mooi om eens een warme preek te horen aan de (vast goedbedoelende) Farizeeërs. Ze worden vaak als de ultieme ‘bad guys’ neergezet in allerlei preken en Jezus is vaak niet mals in zijn uitspraken over hypocriete leven. Toch laat Hij in deze gelijkenis van de oudste zoon zien dat de Vader ook liefdevol op zoek is naar die hardwerkende oudste zoon die thuis nog zo ver van huis was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s