Ik zag een licht in mijn slaapkamer…

Onlangs sprak ik een wat oudere dame die me vertelde over de worsteling die ze soms ervaart in haar kerk en bijbelstudiegroep. Ze is een gepassioneerde christen en heeft soms zo’n moeite met de discussies onder gelovigen. Ze zei:
“Er is zo veel veroordeling en mensen nemen elkaar zo veel de maat. Laatst  zei iemand op de bijbelstudie dat een gemeentelid onder de tucht gesteld zou moeten worden omdat hij maar 1 keer per zondag naar de kerk gaat. Ook het geloof van anderen wordt beoordeeld vanaf de buitenkant. Ik heb er best veel moeite mee. Het gaat toch om liefde  en genade en leven?”

Ik knikte en bleef luisteren. Toen begon ze voorzichtig met een bijzonder getuigenis.

“Jij zong dat je Jezus nooit gezien hebt en zijn stem nooit hoorde. Nou, ik heb een keer iets heel moois meegemaakt en dat zal ik nooit vergeten. Ik durf het bij mij op bijbelstudie niet te vertellen, dan denken ze dat ik in de war ben. Ik was eens in gesprek met een jongeman die meer wilde weten over mijn geloof in Jezus. Hij stelde allerlei vragen over de positie van Jezus en waarom ik dat voor waar nam. Ik vond het moeilijke vragen en op een bepaald moment zei ik dat ik er later op terug zou komen. Ik moest nadenken. Ik had voor het slapen gaan voor deze jongen gebeden en die nacht gebeurde er iets bijzonders. Midden in de nacht werd ik wakker van een licht in mijn slaapkamer. Ik was niet bang maar voelde vrede. Toen was er ineens een stem die zei: “jouw antwoorden staan toch in Johannes?”. Ik zei simpelweg: ‘dat is ook zo’ en ben weer gaan slapen. Best vreemd achteraf.
De volgende ochtend was deze ervaring nog helder in mijn gedachten en ik kan de klank van die stem nog terughalen. Zo mooi (ze raakte wat ontroerd toen ze het vertelde). Ik ben gaan lezen in Johannes en vond de antwoorden die ik nodig had voor mijn gesprek met de jongeman. Ik vertel dit bijna nooit. Ik wil niet opscheppen met zo’n ervaring en ik ben bang dat mensen het niet zullen geloven. Ik heb mijn man nog gevraagd of hij dat licht ook gezien had en die stem hoorde. Nee, zei hij. Ik ben dankbaar voor deze ervaring. Het laat me zien dat God betrokken is en onze gebeden hoort.” 

Ik (Martin nu weer aan het woord) vond het een indrukwekkend verhaal uit de mond van een geloofwaardige mevrouw. Ik denk niet dat ze gek is. Ik denk dat God op bijzondere manieren werkt. Ook in onze dagen. Als we betrokken raken bij Zijn Opdracht om het goede nieuws te delen zullen we zien dat Jezus Christus nog steeds meewerkt door te doen wat wij niet kunnen. Ik ben blij dat die oudere mevrouw dit wilde delen en hoop dat ze een bron van genade mag zijn in haar bijbelstudiegroep. Wat vinden jullie van dit verhaal?