Skip to content

Ik wil haar met liefde blijven verzorgen…

Een paar jaar geleden sprak ik een oudere man in de kerk. Hij was al tientallen jaren getrouwd en elke zondag zaten hij en zijn vrouw vooraan. De laatste jaren heeft zijn vrouw intensieve verzorging nodig en het grootste deel hiervan doet hij zelf. Ik vroeg hem hoe dat was, om nu samen in die fase beland te zijn. Hij keek me aan en kreeg tranen in zijn ogen. Hij zei: “Ik wil het zo graag met liefde doen. Uit liefde voor haar. Met liefde van God. Soms zijn er momenten dat ik dingen als plicht of taakbesef doe. Dat ik voel dat ik met tegenzin de verzorgende taken doe. Ik vind dat zo erg. Want dit is mijn vrouw en ik wil ook nu van haar houden en er voor haar zijn. Dat heb ik haar belooft en daar bid ik voor”.

Toen was het mijn beurt om ontroerd te raken… Ik vind zulke trouw en toewijding geweldig en een voorbeeld voor mezelf. In het klein herken ik wel wat de oude man zei. Ik heb geen vrouw die intensieve verzorging nodig heeft maar natuurlijk wel twee jonge kinderen die best veel van mijn tijd en aandacht vragen. Ik heb minder ‘vrije tijd’ voor mezelf en soms is dat wel eens lastig. Dan had ik bedacht een filmpje te gaan kijken of iets anders voor mezelf te doen en dan begint Feline te huilen van de krampjes bijvoorbeeld. Of er moet iets gebeuren in huis of… Ik schat dan in dat het nog wel even kan gaan duren en zie mijn plannetjes in rook opgaan. Daar kan ik veel minder goed tegen dan Susanne. Ik merk dat ik van nature best wel egoïstisch ben en dat zowel het huwelijk als ouderschap daar niet erg op zijn ingesteld.

Echte liefde heeft alles te maken met opoffering en jezelf geven. Ik ken nog wel een goed Voorbeeld.

Johannes 15:11 Dit zeg ik tegen jullie om je mijn vreugde te geven, dan zal je vreugde volkomen zijn. 12 Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben zoals ik jullie heb liefgehad. 13 Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. 14 Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg.

Efeziers 5:25 Mannen, heb uw vrouw lief, zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven 26 om haar te heiligen, haar te reinigen met water en woorden 27 en om haar in al haar luister bij zich te nemen, zodat ze zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn, heilig en zuiver. 28 Zo moeten mannen hun vrouw liefhebben, als hun eigen lichaam. Wie zijn vrouw liefheeft, heeft zichzelf lief. 29 Niemand haat ooit zijn eigen lichaam, integendeel: men voedt en verzorgt het, zoals Christus de kerk

16 thoughts on “Ik wil haar met liefde blijven verzorgen… Plaats een reactie

  1. Martin je bent niet de enige hoor.We moeten hier zelf ook elke dag keuzes in maken. Het feit dat je er over nadenkt is al heel positief en met Gods hulp zal het ons gaan lukken

  2. …in goede en in kwade dagen, tot de dood jullie zal scheiden. ‘JA’ … maar als het dan zo ver is, ben je er nooit klaar voor. Maar je moet, want je hebt het elkaar beloofd. Zolang het ‘moeten’ mar een drive vanuit je eigen innerlijk is en niet voelt als iets wat door een ander is opgelegd

    • Ja, kan me vinden in wat je schrijft. Al vraag ik me wel oprecht af of onze innerlijke drives altijd zo goed zijn voor anderen. Een hoop van onze innerlijke drives zorgen toch voor brokken als we niet oppassen. Ik ben persoonlijk wel blij dat er ook een ‘goed kompas’ beschikbaar is buiten mijn eigen gevoel en subjectieve ervaringen. Niet opgelegd als een zwaar juk. Maar aangereikt als zegen voor de ander en mezelf.

  3. Wat dat egoïsme betreft: We zijn allemaal egoïstisch: als je met z’n 10-en midden op zee in het water valt is je eerste reactie; ‘help ik verdrink’ … en die 9 anderen dan?
    Je eerste inpuls is ‘ikke’. Maar geluk hebben we een portie gezond verstand wat we kunnen inzetten om Gods liefde, welke we in overvloed krijgen, mogen delen met de ander.

  4. Het is jammer dat velen niet beseffen wat je elkaar belooft bij het huwelijk. Dat je ook Voor God en de gemeente ook de belofte geeft elkaar trouw te blijven totdat Jezus je roept om bij hem te wonen

    • Tja Margot. Ik weet niet of mensen ‘het niet beseffen’. Ik denk dat de praktijk best erg lastig kan zijn en veel mannen en vrouwen hulp nodig hebben om praktisch te maken wat ze graag willen. Daar ligt misschien ook wel een verantwoordelijkheid voor oudere (meer ervaren) stellen en de andere ‘getuigen’. We willen eigenlijk allemaal wel graag gelukkig met elkaar blijven. Maar hoe, dat is de vraag. Denk je niet?

      • het lied van Esther Tims ” Als een vriend wil ik je dragen,” kun je op twee manieren uitleggen Jezus wil je vriend zijn, maar partners kunnen ook elkaars vriend zijn die elkaar door de jaren heen door dik en dun elkaar blijven steunen en trouw zijn

  5. Mijn schoonmoeder is dementerend en mijn schoonvader heeft haar lang verzogd. Hij wilde het niet uit handen geven, totdat hij zelf geopereerd moest worden. Zijn vrouw moest naar een verzorgingstehuis. Hij vond dit erg moeilijk. Inmiddels is hij 84 en gaat hij ’s middags vaak met haar wandelen in de rolstoel. ’s Avonds gaat hij om 19 uur weer. Leest dan de krant voor in de huiskamer, heeft voor iedereen een praatje, loopt met haar over de gang, brengt haar zelf naar bed en leest dan uit de bijbel en zingt en bidt met haar. Om 23 uur is hij dan thuis.
    Overdag kan hij lekker zijn eigen ding doen. Ondanks dat hij het moeilijk vond dat zij naar het verzorgingstehuis moest is hij toch gelukkig.
    Als dit geen echte liefde en trouw is! Hoe goed zorgt God voor ons. Hij heeft het goede met ons voor. Door zijn liefde voor ons zijn wij in staat lief te hebben en er voor te gaan.

  6. Ben het met je eens Martin, je beseft wel degelijk wat je belooft! Er wordt zo snel geoordeeld, niemand trouwt om uit elkaar te gaan. Dit doe je met de intentie jezelf weg te cijferen en de ander gelukkig te willen maken. Maar wat kan de praktijk soms zwaar vallen en je terneer drukken, wat kun je je eenzaam voelen binnen je huwelijk en het gevoel hebben er alleen voor te staan. Dan blijf je ‘mens’ en verlang je er naar dat de ander jou ziet staan en steunt, gebeurd dit dan niet….zijn het toch wel heel sterke benen die dit kunnen dragen. Ook ik heb die belofte gedaan en had daadwerkelijk de intentie om te gaan tot de dood ons zou scheiden, heb er mee geworsteld tot ik het niet meer aankon en ben gegaan. En ja…ook ik heb geoordeeld over anderen. Zo dapper van deze man om met ‘liefde ‘zijn vrouw te willen verzorgen en niet uit plichtsbesef, terwijl hij ook voelt hoe moeilijk het is om aldoor die liefde op te kunnen brengen en zichzelf weg te cijferen. Ook mij is verweten dat ik niet voor mezelf had mogen kiezen…….dat doet pijn en ik blijf het moeilijk vinden. Toch weet ik voor mezelf dat God weet hoe ik geworsteld heb en laat ik het los.Wat ik er uit geleerd heb is dat het goed is om met Gods hulp aan de ander toegewijd te zijn… maar ook jezelf niet uit het oog te verliezen. Het blijft moeilijk om daar een goed evenwicht in te vinden.

  7. Ha Martin,
    Die tekst lees ik dan heel breed: als vrouw wordt mij net zo goed gevraagd om mijn man te verzorgen ,als hij dat nodig heeft .In tijden als je alles nog kunt,bij ziekte en als het niet meer vanzelf gaat.Ja en bij het hebben van kinderen lever je een stukje eigen tijd in,die krijg je weer terug als ze groot zijn hoor! Het weegt niet op tegen het geschenk van kinderen hebben,ook al is de praktijk soms weerbarstig,Net ziek worden als je iets leuks hebt afgesproken ( kerst 2013 herinner je vast nog wel…), filmpje kijken in etappes!verdeeld over de week bijv.Mijn ervaring is nu ik terug kijk dat die tijd van opvoeden en verzorgen zo snel gegaan is…voor je het weet zijn ze ‘de deur uit’.Natuurlijk is het fijn om aan je taak herinnert te worden van buitenaf ( het kompas) zoals je dat benoemd.ik heb eens gelezen : vanaf de geboorte is het een proces van loslaten,naar school,gaan spelen of logeren bij anderen enz. Eerst lever je veel in en dan krijg je meer en meer tijd voor jezelf.Of doen wij dat als vrouw zijnde van nature?
    Groet Mariet

  8. Natuurlijk zorg je, dat is vanzelfsprekend. Ja toch?
    Maar mijn man met Parkinson al drie jaar.
    Vanaf moment dat we het weten gaat hij zo snel achteruit dat ik het er knap lastig mee heb en wat ik soms denk: ik wil, al is het maar één dagje, even niet hoeven zorgen!
    Het lijkt vanzelfsprekend, maar ik ben alleen in huwelijk en doe mijn uiterste best om het zo gemakkelijk mogelijk te maken. Maar wie staat er voor je klaar en troost mij?
    Dus ja, maar ook heel hard: HELP,

  9. Heel herkenbaar hoor Martin. Ik als echtgenote en moeder heb daar ook vaak ‘last’ van. Maar het is ook pittig, kinderen en zeker deze leeftijd. Mijn dochter is 2 jaar. Het huwelijk en de opvoeding is hard werken en daar ben ik soms ook doodmoe van! En dan heb ik ook tijd voor mezelf nodig. Verder zijn wij mensen, denk ik altijd egoistisch. De enige die ons helpt om ons op een ander te richten is God. We kunnen het alleen van Hem verwachten en op Hem vertrouwen. We kunnen geen seconde zonder Hem!
    En verder is de ene mens wat zorgender/dienender dan de ander. Denk aan de 5 liefdestalen van Gary Chapman. En ik denk dat er overal ook een stukje eigenbelang bij zit, want het geeft jezelf ook een goed gevoel als je de ander helpt. Oei, gevaarlijke uitspraak! 😉

    Machteld.

  10. Heel veel respect voor ouderen en mantelzorgers,ik weet ook niet wat er op mijn /ons pad komt…en zeker voor deze man!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s