Skip to content

Over hemel, hel en onzekerheid…

Ik zie hem al zitten vanuit mijn ooghoek. Ik ben nog even in gesprek met wat anderen na de dienst in de Basis. De wachtende man op de eerste rij ken ik niet. Hij zou wat leeftijd betreft mijn vader kunnen zijn schat ik in. Ben benieuwd naar wat hij te zeggen heeft. Ik rond mijn gesprekje af en ga naast hem zitten. Na onze kennismaking vertelt Gerard (* naam aangepast) dat hij geraakt is door de toespraak omdat hij veel heeft herkend. Vooral het feit dat mensen het zo moeilijk kunnen maken voor anderen om God te leren kennen.

Gerard komt uit een zeer gelovig nest. Hij heeft altijd gehoord van zijn ouders dat je in geloof niet kunt ‘kiezen’ om Jezus te gaan volgen. Dat je nooit kan zeggen dat je er echt bij hoort. Je kunt als mens niet weten of je naar de hemel gaat. Je zult pas na je dood weten of je was ‘uitverkozen’. Dat maakt angstig, passief en fatalistisch. Want alles is toch voor je besloten. Je hebt weinig keuze, de Heer beschikt over alles en je zult wel merken of Hij iets met je wil (of niet).

Al vele jaren is Gerard verlangend naar vrede in zijn geloofsleven. Dat hij durft te geloven (en daardoor mag gaan ervaren) dat God echt van hem houdt en voor hem gekozen heeft. Dat Hij Gerard aangenomen heeft als kind van Hem en nooit zal stoppen met het werk dat Hij in Gerard is begonnen te doen. Maar ja, het lukt simpelweg nog niet om dit eigen te maken. En zo zaten we naast elkaar terwijl Gerard zijn verhaal vertelde.

Onlangs kwam er een mevrouw op deze website die mij vertelde dat we niet kunnen kiezen voor God. Dat ‘verlossing’ een eenzijdig Godswerk is waar wij geen enkele invloed op hebben. Dat mensen veel te makkelijk de mond vol hebben van Jezus maar eigenlijk helemaal niet bij God horen. Dat de weg smal is en velen verloren gaan. Etc.

Ik dacht toen nog, het zal je maar gebeuren dat dit je elke dag wordt verteld en dat jarenlang. Ik denk dat je daar een redelijk angstig persoon van wordt. Ik geloof niet dat angst en onzekerheid is waar gelovigen om bekend zouden moeten staan. Vrijmoedigheid, liefde, hoop en vrede wel.

De laatste maanden ontmoet ik meer mensen als Gerard die zo graag iets met God willen opbouwen maar in zekere zin gehandicapt zijn geraakt door hun (geloofs)opvoeding. Mensen die dwang hebben ervaren. Afkeuring. Oordeel. Preken over hel en verdoemenis. Onzekerheid en gevoelens van minderwaardigheid stralen vaak van deze mensen af. Tegenwoordig kan ik ze bijna herkennen als ik ze ontmoet. Iets in de teneergeslagen blik en de onzekere manier waarop ze praten over God (“ik zal er wel weinig van afweten want ik heb niet zo bijzondere ervaring als…”.)

Onlangs ontmoette ik twee zussen die op bezoek gingen bij hun oma. Voor de maaltijd zou gebeden worden.

Maar oma begon gelijk te snikken en vertelde dat ze het zo erg vindt dat beide meiden naar de hel gaan.

Dat ze verloren zijn. Dat ze de kerk hebben verlaten. Etc. Dit zijn meiden die een flinke rugzak hebben gevuld met nare ervaringen met kerk en gelovigen. Toch laat het geloof in God ze niet los. Toch blijven ze zoeken, lezen, luisteren en voorzichtig af en toe een dienst bezoeken. Ze zoeken naar de blijdschap en hoop van het geloof. Ik weet nog dat een van de twee zussen zei: ‘ik zou willen dat oma een keer iets met ons deelde over waarom zij gelooft en wat zij daar persoonlijk mooi aan vindt. Ze heeft nog nooits iets positiefs over haar dagelijks leven met God met ons gedeeld. Alleen dat oordeel en dat we naar de kerk moeten komen en dat we anders verloren zijn. Als ik nu een kerk binnenkom zit ik gewoon te wachten op het moment van ‘oordeel’. Ik merk dat ik dan heel snel de luiken dichtklap.’

Ik geloof zelf dat Jezus gaan zien en volgen een groot wonder van God is. Ja, ik geloof in het feit dat God eerst voor ons kiest en in ons werkt waardoor wij kunnen reageren. Ik denk niet dat het is aangeboren om het koninkrijk van God te zien en te leven in contact met God. Dat is een werk van de Heilige Geest dat nooit te vervangen is door mensenwerk. Kiezen voor God  en Uitgekozen zijn door God zijn een paar. Ze horen bij elkaar.

Er is een bovennatuurlijk, ongrijpbaar deel in een bekering waardoor we ook zeggen; ik ben God dankbaar dat Hij me heeft gezocht en uitgenodigd en ik mocht ‘ja zeggen’ tegen Hem. Het was en is Zijn werk. Zijn eer.

Tegelijkertijd begrijp ik dan niet waar de moeite van de ‘zware jongens en meiden’ (met alle respect) zit. Want als iemand gelooft in Jezus. Dat uitspreekt vanuit zijn diepe overtuiging. Dan is het wonder toch gebeurd. De Bijbel zegt dat niemand kan zeggen “Jezus is Heer” dan door de Heilige Geest.

Gerard zei dat hij gelooft in Jezus als levende Zoon van God. Dat hij gelooft dat Jezus kwam om de wereld te redden. Dat Jezus stierf voor alle zonden. Ook die van Gerard. Hij wilde leven tot eer van Hem. Ik zei toen tegen Gerard dat Hij mijn broer is. Dat in Johannes 1 staat dat ‘allen die hem aangenomen hebben, die in zijn Naam geloven, het voorrecht hebben gekregen om Kinderen van God te worden’. We gaven elkaar na een half uur praten en bidden een stevige knuffel. Ik zei dat ik hoopte dat hij mocht gaan leven vanuit de waarheid en vrijheid. Hij zei: ‘ik weet het met mijn hoofd, nu mijn hart nog’. Ik hoop dat Gerards hart zijn hoofd mag gaan vertrouwen en blij mag worden.

Ik schreef vorig jaar dit Bijbelblog over het ‘wonder van geloven’.

20 thoughts on “Over hemel, hel en onzekerheid… Plaats een reactie

  1. Hoe kan je geloven in iets waar je geen zekerheid in heb. Ik heb geleerd dat: ‘… geloven is een stellig weten en een vast vertrouwen ..etc.’ Voor mij is deze ‘vraag en antwoordt’ van de Catechismus zo troostvol.
    Wanneer je als kind als mens niet de wetenschap, de overtuiging hebt dat de Vader van je houdt … Waar geloof je dan in?
    Geloof je dan nog in de hemel? Of juist in de hel … Leeg, troosteloos…
    Zijn liefde mag je dagelijks ervaren, ervan genieten en beantwoorden en doorgeven.

  2. God heeft allen macht gegeven om een Kind van God te worden. Wat heerlijk ! Nog voordat je een Kind van God bent, macht ontvangen om het Kindschap in eenvoudig geloof aan te nemen. Wonderlijk dat velen dat geschenk zomaar laten liggen Ja, da,s een akelig iets als je zo bent opgevoed. Ik zou er eigenlijk goed boos om zijn . Stel je voor. Alle zondagen karken, en alle dagen bidden en lezen en dan ieder voorhouden dat het niet kan ! Terwijl……..nou, ik schreef het al over macht ontvangen en zo…

  3. Even een onaardig maar goed bedoelde raad aan Gerard. We moeten veranderen man, dat zei Jezus al, Door de vernieuwing van ons denken. Omdenken zeggen ze tegenwoordig ook. Dat is ongeveer hetzelfde als omkeren, omdraaien, omgaan, ja dat is het; omgaan voor Jezus, ja en dat mag best een keer zonder HEERE met drie e,s. En als je dan al het oude hebt losgelaten en je hebt je omgekeerd/bekeerd, dus als je OM bent, dan zie je dat het allemaal anders is dan je werd geleerd. God kwam juist jou in Christus tegemoet zodat jij in verwondering kunt zeggen Heere Jezus, dank u voor Uw offer aan het Kruis. Nu geloof ik, en dank U dat u hierna steeds mij tegemoet wilt komen als mijn geloof tekort zal schieten maar ik ben nu wel uw Kind. Amen Heere God. DANK U DAT IK NU STELLIG WEET.

  4. dus toch.. wel uitverkoren.. want waarom ik wel, maar mijn familie niet? en mijn lief niet? en kunnen zij daar niet zelf voor kiezen maar moet dat (door God) inhun hart gelegd worden? maar waarom doet Hij dat dan niet? .. ik kom daar nooit uit..

    • Ik ook niet… Ik denk dat wij ‘gewoon’ over ons geloof mogen delen (zonder druk!) en hopen dat ‘het kwartje een keer valt’. Hoe dit allemaal precies ‘werkt’ kan niemand helemaal bevatten. Maar ik weet dat geloven omdat het ‘moet’ of omdat ‘je heel graag wilt’ niet helemaal gaat lukken. Het is iets dat van binnenuit groeit. Door de Heilige Geest tot leven komt in ons. Maar het Woord van God horen is belangrijk. Geloof komt door het horen staat in de Bijbel. En ik geloof dat. Daarom is het zo goed om te blijven getuigen over wat je zelf met God hebt. Mensen mee te nemen (als ze ervoor open staan) naar een geschikte samenkomst… En bidden voor je geliefden.

  5. volgens mij is het echt veel eenvoudiger. Zoals de maan geen licht kan verspreiden als hij dat niet eerst van de zon heeft gekregen.zo kan de mens niets zonder God. God is de eerste.
    Maar als je het nu vergelijkt met de zon. Als mens kun je er wel voor kiezen om in de zon te gaan zitten. Je kunt er ook voor kiezen om in de kelder te gaan zitten zodat je niets van de zonnewarmte voelt. Ik geloof echt dat God een gevende God is, die net als de zon zijn liefde en zijn licht in overvloed geeft. Maar aan ons mensen is het willen we het ook ontvangen. Daarbij geloof ik ook de woorden van Jezus: Hij zegt in Johannes 3 14 De Mensenzoon moet hoog verheven worden, zoals Mozes in de woestijn de slang omhooggeheven heeft, 15 opdat iedereen die gelooft, in hem eeuwig leven heeft.” Als we dan kijken naar Mozes en die koperen slang dan werd iedereen die naar die slang keek genezen, en ik geloof 100 procent niet dat God hierbij tegen de ene mens zei:”jij mag wel kijken en jij niet.”
    God zegt: “Denk je dat ik blij ben als een zondaar sterft, nee ik ben blij als hij zich bekeert.”

    En daarom, ik geloof dat God een plan heeft, maar dat plan loopt door Jezus. en als je even verder leest in Johannes 3 dan staat daar niet: een ieder die gelooft zal behouden worden en een ieder die niet gelooft niet… Nee… er staat, een ieder die niet WIL geloven.
    Het gaat erom, willen we ontvangen of wijzen we Jezus af.
    En daartussen zit een heel grijs gebied, van mensen en kinderen die misschien nog nooit van Jezus gehoord hebben. Laat dat rustig aan Jezus over. Hij heeft de sleutels van het dodenrijk. En wat mezelf betreft, ben ik wel diep onder de indruk dat ik Jezus mag kennen en zijn liefde mag ontvangen. Dat is iets wat ik een ander ook gun en daarom ook graag over hem mag vertellen. Dat Hij net zoveel van hen houdt als van mij.
    Daar ben ik van overtuigd!
    .
    Als je nu weer eens in de zon gaat zitten… denk dan eens aan God en zeg eens tegen Hem: Zoals ik me nu door de zon laat verwarmen, zo voel ik me ook door u verwarmt. En u schijnt niet alleen voor mij maar voor alle mensen! Want het is Uw wereld! EN al begrijp ik alles niet, Ik weet dat U te vertrouwen ben. En ik lees in 2 Tim : 4, dat U wil dat alle mensen gered worden!

  6. En daarna mocht ik ff met je kletsen…wink… ik vond het een mooie blog!

    Ik vind de verwijzing van Jezus in joh 6.. naar Jes 54 wel heel erg mooi…

    Eerst zegt Hij ..”niemand kan tot Mij komen tenzij de Vader hem trekke”

    Daarna zegt Hij “allen die van Mijn vader geleerd zijn zullen tot Mij komen”…

    Lees Jes 54 :11-14 maar eens ..

    Die bijbel ligt er al lang.. Zijn offer is gebracht.. Zijn Hand is uitgestrekt.. als je dat Woord je laat onderwijzen.. zul je tot Hem komen.. (rom 10:8-17)

    Zegen en succes een ieder die dit leest

    groetjes Peter Duijst

    Tot volgende week .. Martin Fire( preacherl

  7. Ik begrijp die Gerard, ik kom uit precies dezelfde omgeving. Zijn verhaal is de mijne. Ik ben wedergeboren, ik ben Zijn kind. Maar altijd zit daar een enge angst in een klein hoekje, best overheersend soms. Wat nou als ik het toch mis hebt? Hoe kan God nou van mij houden, kijk kou hoe ik ben. Of, wat denk je nou…. Bla bla bla. Dat maakt het soms erg moeilijk. Als je hier niet in bent opgevoed in deze leer, dan kan je mij en deze mensen hierin niet begrijpen. Als ik bij mijn Fam. ben, voel ik gelijk de drukking en oordeel op geloofsgebied. Weet je hoe moeilijk dat is? Hoe verdrietig ik me daar vaak over voel? Twijfel die weer toeslaat? Na jaren kan ik nu zeggen dat het steeds een beetje minder wordt, dat ik dingen anders begin te zien. Hoe zou God liefde zijn als Hij zo is als mij geleerd werd? Hoe zou Hij dan Zijn Geliefde Zoon, op willen offeren voor ons? Ik kan nu alleen maar bidden voor hen die in deze doodsbanden gevangen zitten. Ik weet hoe moeilijk het iseen hie mensen het idd bijna onmogelijk maken om tot God re komen. Ik geloofde vroeger werkelijk dat ik eerder de loterij zou winnen,maar ik niet aan meedeed,dan dat ik ern kind van God zou worden. Bij het avondmaal, zat ik stilletjes huilend in een hoekje van de kerkbank, ik was jaloers (geen verkeerde jaloezie) op hen die aan gingen en wist dat dat nooit voor mij weggelegd zou zijn. Dat ik voor de hel bedoelt was. Mensen, denk er niet makkelijk over, werkelijk, de strijd waar deze mensen doorheen gaan, is erg zwaar. Vaak wordt je ook door familie asn de kant gezet, of zeggen ze, zoals bij mij, dat je met een ingebeelde hemel de hel in valt. Please mensen, geef liefde en help hen, bid voor en met hen. Oordeel niet, dat worden we al genoeg.
    Ik mag mijn verhaal zelfs niet vertellen thuis. Ik mag zeggen dat ik wonderlijke dingen met God heb meegemaakt, heftig en mooi tegelijk. Gods kracht gezien en ervaren. Toch wordt ik niet gehoord in mijn omgeving en familie, omdat men bang zijn dat ik ‘zieltjes win’ voor mijn kerk….verdrietig is het… Maar toch…, nog steeds blijft die enge angst daar aanwezig, soms ver weg, soms bedreigend dichtbij… Als ik me nou eens bedrieg?……

    • (geloofs)opvoeding is als een stempel op onze ziel. Wat in jaren is ‘ingedrukt’ gaat er meestal niet in 1 keer uit helaas. Ik hoop dat de angst steeds meer naar de achtergrond zal verdwijnen. Volmaakte liefde drijft de angst uit. Soms heeft dat proces tijd nodig. Of meestal eigenlijk. Dank voor je reactie!

  8. En oh ja, ik had het gelezen van die persoon waarover je schreef…. Mijn haren gingen overeind staan, ik werd zo verbolgen… Heb niet gereageerd, omdat ik weet dat het op dat moment parels voor de zwijnen gooien is… Ik herkende het allemaal zo enorm wat ze schreef. Wilde ze maar luisteren, maar zolang de dominees op de kansels tegen ons preken, luisteren ze niet naar God…lieve Vader, kom met Uw genade en liefde in de harten van deze door religie vastgeketende mensen, waarvan U zoveel houdt. Laat hen Uw waarheid zien, Uw liefde ervaren en Uw Zoon’s reddingswerk zien zoals U het bedoelt hebt. Heilige Geest, werk dit uit Heer in hun harten en huizen in Jezus naam.

  9. wat mooi al die reacties na de dienst,het was zo heftig dat je er ook nog wel
    even mee bezig blijft en zo heb je nog de reacties te lezen ,
    voor mij was heel aangrijpend dat we in het gebed konden gaan staan ,het is iets wat ik dus wel had willen doen maar ook niet aandurfde omdat ik er niet mee ben op ge groeit om voor je geloof op te komen voel me daardoor nu wel een beetje een verrader maar hoop dat het mij vergeven wordt heb wel mee gebeden is alvast een klein stapje
    in ieder geval heb ik wel genoten eerst in de basis en daarna op uitzending gemist mooi al die mogelijkheden om je geloof te delen

  10. Ik lees dit met betraande ogen.
    Soms denk ik, Hij houdt van mij, maar vaker denk ik van niet.
    Ik lijd aan een ernstige persoonlijkheidsproblematiek, met daarin allerlei psychische aandoeningen, dit is mijn erfenis van alles wat me overkomen is, vanaf heel jong (2 weken oud).
    Probeer mijn geloof in Jezus en God en Heilige Geest steeds vast te houden, maar het lukt me geen gewoon niet. Door mijn concentratiestoornis, lukt het me niet om de Bijbel te lezen en door mijn lichamelijke beperkingen ook niet naar de kerk kan en ga ik wel met veel moeite naar de kerk, zou ik niet weten waar de preek over ging, ben het zo weer kwijt.
    Raak er erg gefrustreerd van en heel verdrietig.
    Allerlei bijbelteksten krijg ik om mijn oren geslagen of ze zeggen dat ik niet of onvoldoende geloof.
    De liedjes van onderander jou maken me rustig.
    Maar ben vaak zo bang, dat ik niet in de hemel kom.

    • Klazina,

      Laat je niet bang maken!
      Niets en niemand kan jou of mij, of welk mens dan ook, van Gods ONVOORWAARDELIJKE liefde scheiden.
      Wel staat er geschreven dat ‘de duivel rondgaat als een briesende leeuw, ziende wie hij zal verslinden’ Dus….angsten komen niet vanzelf bij ons binnen. Wanneer we eraan toegeven, worden ze steeds heftiger. Hoe meer je probeert ‘voor en met God te leven’ des te harder zal er aan je getrokken worden, door de ‘geest die in de wereld is’
      God laat ons vrijwillig kiezen. Nooit zal hij jouw of mij afwijzen, wanneer we ons oog op Jezus Christus gericht houden. Zijn woorden zijn: “Ik zal voor u strijden en gij zult stil zijn”. Met hulp van de heilige geest, kun je de angst weerstaan.
      Gewoon….vertrouwen en je geen zorgen maken over de afloop.
      Denk je werkelijk dat je afgewezen zult worden doordat je niet genoeg ‘presteert’?
      Ouders die hun kinderen manipuleren tot steeds ‘betere prestaties’ omdat ze ‘het beste met hun kinderen voorhebben’
      lopen een groot risico dat zulke kinderen angsten ontwikkelen omdat ze gaan denken ‘niet goed genoeg te zijn’.
      God is niet zo’n ‘ouder’. Hij gaf Zijn Zoon. Ook voor jouw!
      Alleen de mens die, ondanks dat hij/zij beter kan weten, in ‘de zonde’ blijft kan zich afvragen hoe Gods ‘oordeel’ zal uitpakken. En…..gelukkig bepaalt God de afloop. Hij overziet alles, ook jouw leven. Alleen Hij weet hoe jij geworden bent wie je bent en wat er in je hart en hoofd omgaat. Jou ‘erfenis’ daar heb je niet zelf om gevraagd. Hij wil en zal, je van de verkeerde gevolgen afhelpen.

      Groet en sterkte in ‘de strijd’ 🙂

      Rudy Post.

      • Hallo mensen,
        GODS LIEFDE IS ONVOORWAARDELIJK. als men zo’n Godsbeeld heeft dan moet hij/zij alles volgens deze begrip leven, beoordelen, zien, aannemen en denken. Het is sleutelbegrip (volgens mij) Denken we nog een keer na “ONVOORWAARDELIJK”
        Zonder enige voorwaarde!
        Huidige alle geloven hebben voorwaarde gesteld over de liefde van God. De ene zegt: je moet moslim zijn. De andere zegt: “je moet christen zijn” en de andere zegt: je moet jood zij. Enz. Enz.
        Ik kan niet geloven een van de huidige religies. Ze zijn allemaal inconsequent! Ze hebben allemaal eigen goden. Eigen verlosser, eigen hel en hemel.En dat is niet de God de ware is. Dat is onmogelijk! Dat is niet “ONVOORWAARDELIJK” De WAARHEID” moet anders zijn! Blijf zoeken!

  11. Heel herkenbaar het verhaal van Gerard, ik ben ook reformatorisch opgevoed. De uitverkiezingsleer vind ik niet te begrijpen ( waarom zitten al die mensen dan elke zondag in de kerk als je toch niet uitverkoren bent?) gebaseerd op angst. Ik geloof dat Jezus mijn Verlosser is, ondanks al mijn fouten en gebreken geloof ik dat ook al ben ik dan niet uitverkoren omdat ik niet die smalle weg bewandel. Toch is ergens altijd een soort angst, ik zeg wel eens dat mijn reformatorische opvoeding me zal achtervolgen tot aan de dood. Wat er met de paplepel is ingegoten sla je er met de pollepel niet zomaar uit.

  12. @ Rudy Post: dankjewel voor je zeer mooie reactie. Raakt mij erg. De angst voor oordeel en hel die je opbouwt in je kindtijd, gedurende vele jaren, is heel moeilijk om vanaf te komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: