Skip to content

Waarom scheiden je waarschijnlijk niet gelukkig zal maken

Vrijwel iedereen die gaat trouwen doet dat met de hoop en verwachting om het leven samen te beleven tot de dood jullie scheidt. Toch zijn er elk jaar duizenden mensen die een punt achter hun huwelijk zetten en dus gaan scheiden.

Elke WEEK horen zo’n 1200 kinderen dat papa en mama uit elkaar gaan en het leven voorgoed zal veranderen, met alle gevolgen van dien.

Het is duidelijk dat samen gelukkig worden en blijven nog niet zo makkelijk is. Martin sprak openhartig over dit onderwerp en hoopt je hiermee te motiveren om de moed niet op te geven. Ga voor trouw en liefde. De toespraak van Martin wordt ingeleid door twee ontroerende verhalen van echtparen die ook ontdekten dat het huwelijk niet vanzelf goed gaat maar wel ‘vanzelf’ kan ontsporen (als je niet ingrijpt)

Deel deze oproep gerust via social media en motiveer zo worstelende stellen in jouw netwerk om alles op alles te zetten om hun huwelijk en gezin te redden en hun geluk (en dat van de kinderen) opnieuw te vinden bij elkaar en God.

 

12 thoughts on “Waarom scheiden je waarschijnlijk niet gelukkig zal maken Plaats een reactie

  1. Mooi zoals deze echtparen er voor vochten en dat voor al met God!
    Zelf heb ik ook al een huwelijk achter de rug, mijn exman was geen Christen en kwam ik er achter dat ik nooit van hem gehouden heb maar dacht dat dit het geval was. Uiteindelijk strandde dit huwelijk omdat er geen liefde was van beide kanten.

    Inmiddels ben ik opnieuw getrouwd met een man die wel Jezus in zijn hart heeft en kan zeggen dat we veel van elkaar houden en ontzettend gelukkig zijn , met elkaar en met God erbij! Onlangs is ons huwelijk ook gezegend.

  2. Is inderdaad mooi, maar er zijn er wel 2 voor nodig. En als de ene niet wil dan overkomt het de andere. Zoals in mijn geval. We zijn alletwee christen maar na 2 jaar strijd is het toch over.

  3. Meer dan 25 jaar huwelijk, waarvan ruim 12 jaar doodongelukkig. Actief in onze kerkelijke gemeente, de één in de muziek de ander als ouderling. Blijven vechten, zeker voor je kinderen. Totdat de kinderen aangeven; mam wanneer kies jij nou eíndelijk eens voor jezelf? Blijven vechten vanwege je belofte aan God: in voor- en tegenspoed of de regel die wekelijks door het kerkgebouw klinkt: Gij zult niet echtbreken. Totdat de predikante op mijn vakantie adres na een gesprek tegen me zegt: “Gij zult niet echtbreken” betekend niet “Gij zult niet scheiden”. Echtbreken doe je al wanneer je de huwelijkse beloften aan je laars lapt. God heeft je talenten gegeven die nu op alle mogelijke manieren worden geblokkeerd door de ander. Uiteindelijk heeft de ander de stap genomen weg te gaan. Makkelijk is het niet, maar ik (wij) voel me véél gelukkiger dan in mijn huwelijk! En God? Hij blijft héél dichtbij en ik voel me voortdurend gedragen!

  4. Pfff…die hakt erin.
    Is vast geen toeval dat ik dit nu onder ogen krijg.
    Zit op een lastig moment in ons huwelijk…mijn man niet gelovig, ik wel.
    Lang samen en ik heb heb veel verkeerde keuzes gemaakt.
    Zo lastig…dit heeft mij ogen weer geopend.Thanks.

  5. Ik zie dit bericht nu pas.

    Bij mij is mijn huwelijk na heel veel strijden en vechten, therapie etc niet goed afgelopen. Hoewel in mijn omgeving werd geadviseerd om er al eerder mee te stoppen (omdat ze mij behoorlijk onderuit zagen gaan) bleef ik doorvechten. Ik paste mezelf zo aan omdat ik het wilde laten werken juist als Christen. Helaas werkte ik in mijn eentje. Intimiteit, zorg en aandacht ontbrak. Hoewel we nu officieel gescheiden zijn, ik nu op mezelf ben en het voor mij persoonlijk nu beter/gezonder is, we als ouders heel goed met elkaar omgaan en ik ook zie dat de kinderen relaxter zijn, kan ik uit eigen ervaring zeggen dat het echt een moeilijk emotioneel proces is. Ook al neem je de beslissing zelf. Dus als het is te voorkomen, dan ben ik het er zeker mee eens dat het de moeite waard is om er voor te vechten.

    Ik besef verstandelijk dat dit voor mij een gezondere situatie is, maar een ander wens ik dit echt niet toe. Loskomen is moeilijk. Ik zal ook altijd van hem blijven houden maar bij hem is de knop om en ik weet dat als ik nu door zou gaan ik weer beland in hetzelfde voor mij destructieve patroon wat ik in mijn eentje niet kan doorbreken en wat de ander niet ziet. Ik ben God wel heel dankbaar voor hoe de situatie nu is ondanks verdriet en gemis. Ik voel dat ik een “zonde” heb doorbroken namelijk me altijd aanpassen en afhankelijk zijn van bevestiging. Ik kom steeds dichter bij mezelf en daardoor bij God. Ik hoef niet meer zo mijn best te doen, me aan te passen, me af te vragen of ik het goed doe, heel hard rennen om die ander tevreden te stellen wat toch nooit lukt. Ik heb me heel hard verzet tegen “scheiden”. Dat was nooit een optie. Ik wilde niet tegen God ingaan. In de loop van de afgelopen jaren ben ik er iets anders tegen aan gaan kijken. Ik sta nog steeds achter dit standpunt maar ben me ook gaan afvragen wat God erger vindt. Een “liefdeloos” huwelijk (wat natuurlijk een wisselwerking is) waarin je niet jezelf bent en geen emotioneel steun ervaart in moeilijke tijden of een scheiding waarbij de situatie daarna zo wordt dat mensen weer zichzelf zijn, als goed ouders in harmonie met elkaar omgaan en waarbij de kinderen zich ook goed voelen.
    Ik bleef maar hangen aan de zonde van niet scheiden maar ik denk dat er nog een grotere zonde was namelijk een huwelijk wat niet gaat zoals Hij het bedoeld heeft.
    Anyway: mijn boodschap is eigenlijk dat als je denkt dat het na een scheiding allemaal beter wordt, dat dat mijns inziens een illusie is. Ik sta wel achter de beslissing maar het is hard werken en emotioneel moeilijk. Wat ik vooral moeilijk vind is dat het gezin nooit meer zo wordt zoals het was (dan bedoel ik met vader moeder en de kinderen). Met een eventuele nieuwe partner wordt de dynamiek toch anders. Dat kost tijd om te verwerken. Toch vind ik het ongelooflijk nu achteraf hoe alles nu is. Ik ben God dankbaar dat ik uit een zeer diep dal ben gekomen en nu kan herstellen.

    • Martin jouw lied “stilte” (toen nog een gedicht op Facebook) was destijds (toen ik mij mijn ouders woonde en was opgenomen een enorme troost). ben er benieuwd naar de muzikale uitvoering.

  6. Beste Martin,
    Ik ben onder de indruk van jouw toespraak “waarom scheiden je waarschijnlijk niet gelukkig zal maken”. Ik zit zelf in een huwelijkscrisis en wat je zei was echt wel beklijvend. Je zei ook dat de ouders van jouw vrouw Susanne gescheiden zijn. Dit is nu wel een persoonlijke vraag, maar hebben jouw schoonouders hun scheiding ook ervaren als een aanslag op hun levensgeluk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s