Paasvoorstelling terugblik

Na de eerste voorstelling donderdag avond samen met Gert van der Vijver, MisSion Gospelkoor en een geweldig stel muzikanten waren we eigenlijk vooral blij dat we er goed doorheen gekomen waren. Het was nogal een operatie om in korte tijd met zoveel mensen een hele theatervoorstelling te maken. Door volle agenda’s was repeteren minimaal geweest. Via mail en telefoon hadden Gert en ik veel contact en bandleider Henk Doest was hard aan het werk om de muzikanten mee te nemen in de muzikale lijn. Maar goed, alle losse onderdelen van deze voorstelling moesten nog bij elkaar komen. En dat gebeurde live, in een uitverkocht theater, in Kampen. Best spannend dus.

Na afloop keken we elkaar ietwat verdwaasd aan. “Volgens mij was dat een voorstelling.” “Ik had wel het idee dat er iets gebeurde” “Volgens mij klopte het wel” en meer van dat soort opmerkingen passeerden.

Als in een soort van roes door de concentratie was de voorstelling ergens aan me voorbij gegaan. Ik hoopte maar dat er mensen geraakt zouden zijn door ons verhaal over Jezus’ leven, boodschap, lijden, sterven en opstanding.

Toen ik de foyer inkwam werd ik van verschillende kanten aangesproken. Ik vond het opvallend hoe vaak de woorden ‘stil’ en ‘geraakt’ voorbij kwamen. Een moeder vroeg me of ik even met haar dochter wilde spreken. Een jonge meid met roodgehuilde ogen stond naast haar. Ik vroeg aan het meisje of het met haar ging… Ze antwoorde: “Ik ben zo geraakt.” Ik vroeg haar wat haar zo raakte. Ze zei: “Dat Jezus dat allemaal voor mij wilde doen”.

Ik wist even niet meer wat ik moest zeggen. Dit ging niet meer over een voorstelling. Niet meer over goed gedaan of gelukt. Dit ging over God die aan het werk was.

Ik zei iets als: “Zoveel houdt Hij van ons” en voor het eerst die drukke dag (ik had ’s middags ook al een aantal paasvieringen mogen begeleiding in Groningen) was ik zelf ook een poosje stil…

Na die eerste voorstelling en de vijf die nog volgenden regende het reacties. En steeds weer met die woorden ‘geraakt’ ‘stil’ ‘dankbaar’… Wij zijn ook dankbaar. Een vrouw mailde zelfs dat ze zich een ander mens voelde na de voorstelling omdat ze voor het eerst zo was geraakt door het verhaal van Pasen. Wij zijn er oprecht stil van. En dankbaar. We hopen deze voorstelling ook volgend jaar in verschillende theaters te kunnen spelen. Was jij er dit jaar ook bij? En zou je volgend jaar weer gaan? Of mensen meenemen?

Hieronder wat sfeerplaatjes uit het Schaffelaartheater in Barneveld door Bobby Regensburg.