Hoe gaat het eigenlijk met mij?

“Hoe gaat het met jou?” Die vraag stellen we nog wel regelmatig. Of we het antwoord echt willen of kunnen aanhoren is soms nog een tweede vraag. We klagen wel eens over de oppervlakkigheid in de gesprekken met anderen. Iedereen weet dat we eigenlijk meestal geen tijd, aandacht en energie over hebben om die vraag aan te horen.

Maar er is nog een iemand anders aan wie velen van ons voorbij lopen. Ik heb het over ons ‘zelf’. In de hectiek van alledag en door alle eisen die het leven in onze maatschappij met zich meebrengt stellen we misschien te weinig (of nooit) de belangrijke vraag ‘hoe gaat het eigenlijk met mij?’

Wat vind ik eigenlijk?
Hoe voel ik me?
Wat wil ik zelf?
Wie ben ik eigenlijk?

Ver van ons hart
Veel van ons leven ver van ons eigen hart. We kennen onszelf niet goed. Gaan aan onszelf voorbij. En daardoor is het ook haast onmogelijk om een hart tot hart contact met een ander te hebben. We zijn ergens detached van ons innerlijke leven. Als we verleren om ‘te voelen’ en ‘bij onszelf’ te blijven is het lastig om dicht bij een ander te komen en intieme vriendschappen en relaties hebben.

Sommigen zijn opgegroeid met ‘doe niet zo moeilijk’, ‘niet te gevoelig doen, gewoon hard werken’. Misschien heb jij het idee dat jouw mening, jouw gevoel, jouw keuzes er niet mogen zijn. Dat anderen belangrijker zijn. Jezelf kennen en erkennen en ruimte geven is nog helemaal niet zo makkelijk voor meer mensen dan je denkt.

Sommige mensen denken dat het volgen van Jezus inhoudt dat ons eigen ik totaal niet meer telt. Dat we onze eigenheid opgeven. Onze mening. Onze dromen. Onze gevoelens en keuzevrijheid. Het is nu allemaal voor Hem. Hij is de Heer. En wij geven ‘ons zelf’ op om plaats te maken voor Hem. Alsof wij er als persoon niet toe doen. Het gaat allemaal om Hem. En wij doen er niet toe. Wat heeft het voor nut om stil te staan bij je hart als we geloven dat het zo corrupt is als wat evenals onze wil.

Ik denk niet dat dit is wat Jezus Christus, de Zoon van God, voor ogen had toen hij mensen begon te roepen om Hem te volgen. Ja, ik geloof wel degelijk dat we gelukkig worden als Jezus op de Troon van ons leven mag plaatsnemen. Ja, ik geloof dat gehoorzaamheid belangrijk is. Maar geen willoze, wezenloze slaafsheid. Nee, vrijwillige overgave aan de Schepper is iets heel anders dan ‘niet teveel nadenken en voelen want het gaat niet om ons’. God ziet mensen als kostbaar en schiep ons als Zijn evenbeeld.

SCHEPPER VAN VRIJE MENSEN
Ik geloof dat God de Schepper en Bron is van ons leven. Hij schiep mensen als Zijn evenbeeld zegt de Bijbel. Om iets van hem te weerspiegelen. Daarin is de mens uniek in de schepping. We mochten verantwoordelijkheid dragen, creatief zijn, keuzes maken in de vrijheid die God ons gaf. Ik geloof dus dat het Gods wil is dat wij als mens leven als vrij en verantwoordelijk mens. Als mannen en vrouwen die weten wie ze zijn en durven leven vanuit hun eigenheid. Zoals ze geschapen zijn. We zijn op ons best als we vrij zijn en tot bloei kunnen komen.

In relatie komen met Jezus Christus is in contact komen met de Vader die Hem zond om jou dicht bij Hem te brengen. Daar vind je de liefde, acceptatie en vergeving die je nodig hebt om met Hem (en met jezelf) te kunnen leven.

Hoe zie jij dit? Ben benieuwd naar je reactie. Morgen zal ik in de Basis in Apeldoorn verder op dit ondewerp ingaan als ik daar spreek.