Over Jezus zingen in V&D – hoe was dat?

Het was met een mengeling van goede moed, ongemakkelijkheid, enthousiasme, onzekerheid en geloof dat Henk Doest en ik met zo’n 80 zangers van PU-Groningen klaarstonden voor een bijzonder optreden. We zouden gospels gaan zingen en wat delen met winkelend publiek in de V&D tijdens koopavond. Hoe was dat om te doen? Wat kwam er los tijdens onze optredens tussen panty’s, schoolartikelen en kinderkleding?

Tja, eigenlijk had ik wel een beetje moeite om nou te bepalen wat de doelgroep was en wat we precies kwamen doen. Er waren natuurlijk een hoop gelovigen in het koor en voor sommigen van hen was deze avond een flinke stap in geloof. Zingen in de kerk of theater is leuk. Een concert geven en mensen uitnodigen ook. Maar naar mensen TOEGAAN en spontaan iets met hen delen op hun terrein (in plaats van hen mee te nemen naar onze comfort-zone) is toch wel iets anders.

We hebben allemaal schrikbeelden van straatevangelisatie en wat er allemaal vreselijk mis zou kunnen gaan. Gedachten als ‘wie zit nou op ons te wachten? Wat nou als ze ons uitlachen? Wat nou als we vreselijk opdringerig, wereldvreemd en sektarisch zouden overkomen? Schaamte ligt zomaar op de loer. En we merken ook dat we leven in een maatschappij waarin geloven prima is, zo lang je het maar bij jezelf houdt, in je eigen prive-domein,  anderen niet wil ‘bekeren’.

Om half acht was het zo ver… Henk had al prachtig piano gespeeld en heel wat positieve aandacht gekregen. Hij zei: “mensen vinden het echt leuk als ze ineens live muziek horen op zo’n ongebruikelijke plek. Ik had het gevoel dat ik een cadeautje kon aanbieden. Toen ik in een improvisatie ‘blij, blij, mijn hartje is zo blij’ verwerkte kwam een man bij me vragen waarom ik dat liedje speelde. Een ongedwongen gesprekje is dan zo begonnen. Daarin iets vertellen over wat ik geloof voelt dan ontspannen en zeker niet als opdringen van wat dan ook”.

Het koor stelde zich op tussen de kleding rekken en we begonnen te zingen. ‘I’m trading my sorrows. Yes Lord!’ We zongen ‘God maakt vrij’, ‘Mooie Praatjes’ ‘Nachtlicht’, ‘Make You feel my Love’, ‘Jezus nooit gezien’ ‘How Great is our God’ en nog veel meer…

Van alle kanten kwamen mensen even kijken wat er gebeurde in het warenhuis. Ik zag mensen met kruisje om hun nek meezingen en ons bemoedigend toeknikken. Ik zag vrouwen met hoofddoek een aantal liederen aandachtig luisteren. Ik zag mensen verrast zijn dat ze door zo’n enthousiast koor werden ontvangen boven aan de roltrap met ‘You don’t have to worry, don’t you be afraid.’

Ik zag verkoopsters enthousiast in groepjes naar ons kijken en luisteren. Ik zag serveersters hun mobieltje pakken en filmpjes opnemen. En we konden ongestoord over geloven in Jezus vertellen. En… het was leuk! Ik heb dit vaker ervaren op straat. Het is een drempeltje over gaan, maar als je iets moois komt aanbieden (en wat kan nou mooier zijn dan nieuw Leven) met mooie liedjes. Tja… Dan heeft iedereen een goede avond toch?

Er is tussen de liedjes door maar weinig tijd om iets te vertellen, laat staan preken. Ik probeerde dus steeds in een paar zinnen een uitnodiging te doen en iets te delen over geloven in Jezus en wat dat voor verschil in mijn leven maakt. Dat er veel christenen waren gekomen (dankzij Facebook) was leuk en maakte het soms ook wel wat lastig omdat we als we niet oppassen we de rijen makkelijk sluiten en ons eigen feestje vieren in de V&D. Dan wordt het snel: ‘Kijk, we kunnen geloven en voor God zingen op deze plek en we hoeven ons niet te schamen’. Terwijl de opdracht is om de Boodschap van liefde te delen met mensen die meestal nog lang niet toe zijn aan praisen.

Na afloop stonden we met de zangers boven op het dakterras en zongen we ons lied uit over Groningen. We hebben met elkaar gebeden en gedankt voor een mooie maand die we hebben gehad. De afsluiting van 5 jaar Praise United vanuit Ten Boer. En we hebben uitgesproken dat we (uit)dragers van het evangelie willen zijn in de stad waar we wonen. Want er zijn zoveel mensen die het goede nieuws nog niet hebben gehoord of begrepen.

Of het zin heeft gehad? Voor ons wel! We hebben gezien dat dit gewoon kon. Daarnaast geloof ik in de belofte dat Gods woorden nooit leeg terugkeren. Ik heb gezien dat er aandacht was. Soms was er even een (oog)contact waarin ik voelde ‘hier gebeurde iets’. Er was dit keer geen publiek van honderden enthousiaste gospel-liefhebbers. Heb ook geen cd’s verkocht. Dit was een totaal andere avond met heel ander publiek. Het gaat om die kleine contactmomentjes met voorbijgangers. Om iets geven. Het is geen glamour-avond geweest. Maar zinvol was het wel. Ik hoorde van gesprekjes die koorleden met bezoekers hebben gehad en na afloop gaf de filiaalmanager van V&D een mooi toespraakje waarin hij aangaf dat hij het geweldig vond dat in deze wereld vol rottigheid en negativiteit geloof ook zo’n positieve kracht kan zijn. Hij had de avond als positief ervaren. “We leven in een vrij land. Het is goed om elkaars verhaal te horen” zei hij. Laten wij niet schromen om de kansen te pakken die we in ons Nederland hebben.