Hij vraagt om brood…

Ik vond het jongetje hartverscheurend huilend tussen de graven van zijn ouders. Hij smeekte ze om eruit te komen. Ik nam hem onder mijn hoede.

Zo hebben we 57 kinderen waarvoor we zorgen. We zijn op zoek naar partners die ons willen helpen in ons werk” De voorganger uit Kenia keek me indringend aan en liet een veelbetekenende stilte vallen. Ik had hem eigenlijk weinig meer te bieden dan de gemeende wens dat God hem zou blijven gebruiken, zoals Hij de afgelopen 14 jaar heeft gedaan sinds het weeshuis werd gesticht.

Een jong mannetje in de grootste sloppenwijk van Zambia pakte mijn hand en liet me niet los. Hij keek met grote vragende ogen en zei iets dat ik niet verstond. Het oogcontact en zijn kleine handje in mijn hand raakte me. Misschien ook omdat ik zelf een zoontje heb van zijn leeftijd.

“Hij vraagt om brood” zei een vertaler. Ik keek hem aan en zei, met een steek in mijn hart, dat ik niets bij me had. Hij bleef mijn handje vasthouden.  Om ons heen stonden inmiddels nog tientallen kinderen.

Ik vond het moeilijk om de bus weer in te stappen, op weg naar het volgende project in Zambia waar ik nu ben op een conferentie van Operatie Mobilisatie. Ik heb diep respect voor die gelovige mannen en vrouwen die morgen dezelfde bus weer instappen om terug te gaan. Zij brengen grote persoonlijke offers om levens te zien veranderen in Afrika. Ze brengen brood, onderwijs, training, praktische hulp en delen de hoopvolle boodschap van Jezus. Ik voel me vereerd dat ik door hun verhalen te delen in Nederland toch iets kan doen voor het jongetje dat mijn hand pakte. Ook voor hem is hoop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s