Boos op ‘Kerk in Actie’?

Het is landelijk nieuws dat vooral christenen in Nederland zich boos maken om de beeldcampagne die Kerk in Actie rondom Pasen heeft gelanceerd. Daarop zie je dat een beeltenis van Jezus wordt verscheurd en daarna worden de snippers de wereld in gesmeten. Ik zag op Facebook ook een hoop van mijn vrienden en bekenden heel kritisch, soms boos of gekwetst reageren.

Het gekke effect van al die kritiek is dat je dan juist zo’n filmpje wil gaan bekijken. Ook slechte pr is dus pr… Dat blijkt maar weer.

De beelden maken ook op mij indruk. Het doet ook mij inderdaad zeer en komt negatief over dat een mooie plaat met een (interpretatie van het) gezicht van Jezus wordt kapot gemaakt. Alsof Jezus (en met Hem ook mijn geloof) persoonlijk wordt aangevallen.

Dat komt misschien door de manier waarop gescheurd wordt. De persoon die scheurt kijkt er een beetje stuurs bij vond ik. Het geeft het geheel een negatieve lading, ook de ‘gooi-beweging’ lijkt op weggooien van oud papier. De nadruk ligt op scheuren. Dat doe je normaal gesproken alleen als iets niet van waarde – meer – is). De beelden roepen bij mij in eerste instantie geen inspirerende gedachten rondom ‘delen’ op.  Dus inderdaad niet zo’n handig filmpje misschien en de ophef was wel te verwachten.

Maar als ik langer nadenk en zie wat er met de ‘stukken’ van Jezus beeltenis gebeurd verander ik van mening. Ze worden de wereld in gesmeten, verspreidt door de wind (waar ik ook nog wel een mooie symboliek in zie). Jezus komt overal, juist op plekken waar je het niet verwacht,  tevoorschijn in daden van compassie, liefde en geven. Dat iets zeer doet en in eerste instantie heftig binnenkomt wil nog niet zeggen dat de boodschap niet (een kern van) waarheid kan bevatten. Misschien juist niet.

Ik denk dat het dicht bij de waarheid van de lijdenstijd komt dat Gods Zoon kapot is gemaakt, dat Hij zich door mensenhanden liet verscheuren. Maar dat Hij vandaag over de hele wereld zichtbaar wordt gemaakt door mensen die ‘een stukje’ van Hem in zich dragen. Letterlijk beelddragers zijn.

Ja, het is allemaal heel symbolisch misschien en aan de buitenkant komt het voor het grote publiek in eerste instantie vooral spottend en pijnlijk over. Maar ik denk na wat bezinning: pijnlijk ja zeker, enorm! Spottend niet perse… Jezus ging inderdaad heel ver in het mogelijk maken van de verspreiding van Zijn Beeld en Leven. Misschien komt die pijnlijke en stuitende kant van de werkelijkheid in het scheur-filmpje van Kerk in Actie nog ‘beter’ tot uiting dan in een Passion op tv.

Ik vind het wereldwijde werk van Kerk in Actie bewonderenswaardig. Ben daar trots op. Dat wereldwijd mensen in grote nood geholpen worden. Door mensen die met elkaar beeld geven aan Gods liefde en compassie. Ik vind dat ze de verwensingen en woeste keiharde aanvallen niet verdienen. Ik zou wensen dat we met elkaar net zo verontwaardigd raken van de enorme ongerechtigheid in de wereld en de armoede en het lijden van mensen wereldwijd als we zijn op het filmpje waarin onze Jezus wordt verscheurt. Wat dat betreft zijn we redelijk selectief in waar we fel op reageren. Wat ons raakt dus.

Ik moest in dat kader nog even denken aan een uitspraak van de spreker Tony Campolo tijdens een preek voor gelovigen.. Hij is onder andere bekend van zijn werk voor Compassion. Een christelijke hulporganisatie gericht op kinderen in armoede.

I have three things I’d like to say today. First, while you were sleeping last night, 30,000 kids died of starvation or diseases related to malnutrition. Second, most of you don’t give a shit. What’s worse is that you’re more upset with the fact that I said shit than the fact that 30,000 kids died last night.

Categorieën