Ik dacht dat ik nooit meer kon bidden…

De laatste weken heb ik weer overal in het land mensen ontmoet. Ik ben vol van alle verhalen die ik hoor. Onderstaand verhaal deelde een zangeres binnen Praise United vorige week. Het bleef bij me…

Ik voelde me zo ver van God. Mijn situatie thuis was erg zwaar. Mijn man zat thuis met een burn out en ik zelf raakte ook aan het eind van mijn krachten. Ik wilde bidden en God erbij betrekken, maar het lukte niet meer. Alsof ik blokkeerde.

Dat maakte me helemaal wanhopig. Juist op het moment dat ik God zo nodig had, lukte het me niet om me met Hem te verbinden. Ik zat gewoon vast en voelde me leeg… Ik had donkere gedachten als ‘ik zal nooit meer iets van God ervaren’ of ‘ik kan nooit meer bidden, ik ben het geloof kwijt’. Dat maakte me intens verdrietig.

In die tijd heb ik anderen in vertrouwen genomen. Zij stonden om ons gezin heen. We hebben hulp gekregen. Zowel praktisch als emotioneel. En toen ik niet meer kon bidden, hebben anderen dat voor mij en ons gedaan. Dat was een bijzondere wetenschap.

Nu zijn we weer een tijd verder en er is een nieuw seizoen aangebroken. Gods licht brak door en je raadt nooit wat voor taak ik heb gekregen. Ik bid voor mensen die in nood zijn. Ik ben ontroerd als ik terugdenk aan die tijd waarin ik serieus dacht dat ik nooit meer zou kunnen bidden. En nu is juist dát hetgeen geworden dat ik mag doen voor God en mensen.”

Ik (Martin) vond het erg bemoedigend om dit te horen. Ik geloof dat ons leven langs seizoenen gaat. Tijden van verdriet en vreugde. Van geloof en aanvechtingen, van gezondheid en ziekte… God is er steeds bij. En ziet de hoopvolle toekomst die voor ons allemaal in het verschiet is. Ook als wij in het ‘hier en nu’ ons niet kunnen voorstellen dat er weer andere tijden komen. Houd moed!

Heb je een half uurtje? Ik wil nog wel iets met je delen over ‘seizoenen’ in ons leven.