Nieuws & Blog

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla consectetur libero in sapien posuere ultricies. In vel dapibus neque, eget feugiat ante. Vestibulum dui felis, finibus nec vulputate nec, porttitor cursus mauris. Nam efficitur tincidunt vehicula. Vestibulum a suscipit mauris.

De release voor het nieuwe album is gepland op 1 april (geen grap). Dankzij vele nieuwe 'vrienden' kunnen we er iets prachtigs van maken. Ik hoop mijn mooiste album tot nu toe.  Check hier hoe jij ook 'vriend' kunt worden

Als een christen valt hebben andere gelovigen er wel iets over te zeggen. En de buitenwereld ook. Daar is weer zo'n schijnheilige. Het ene zeggen en het andere doen… We kunnen bikkelhard zijn en mensen afschrijven. Of, als we zelf zijn gevallen, trekken we onze conclusie naar onze eigen maatstaf en denken: 'het doek is gevallen voor mij, ik hoor er niet meer bij.'

Deze week kwam ik twee verschillende mensen tegen die beiden 'vast liepen' door de tsunami aan slecht (wereld)nieuws die de afgelopen maanden over ons heen komt. "Ik begin bang te worden voor de Islam en radicale moslims in Nederland" sprak de man uit. "Ik ben boos en bang tegelijk, en ik zie de toekomst niet positief tegemoet. Mijn schouders ophalen kan ik niet, het houdt me dagelijks bezig. Mensen om me heen storen zich aan mijn humeur".

Hoe vaak liep een persoonlijk gesprek over geloofservaringen niet uit op een vage (soms verhitte) discussie. Sommige christenen zijn zo bang voor een moeilijk gesprek met vragen die ze niet kunnen beantwoorden dat ze maar helemaal niet meer vertellen over hun leven met God. Het roept toch maar discussie op. Ze begrijpen het toch niet. Ik kan het niet zo goed uitleggen. Laat een ander dat maar doen. Het hele 'parels voor de zwijnen' argument wordt ook te pas en te onpas van stal (toepasselijk) gehaald om maar te kunnen zwijgen.

Ik heb er heel wat. Verbroken relaties. Jij waarschijnlijk ook. Klinkt wel wat heftig en meestal ervaar ik het niet zo zwaar. Maar gisteravond na een goed gesprek met Susanne over vriendschappen en 'verbindingen aangaan' met anderen kwamen er toch heel wat namen voorbij. Namen van mensen die nog steeds een warm gevoel bij me oproepen. Omdat we een tijd samen opliepen, best hecht waren. Vrienden. Maar tegelijkertijd zijn het allemaal mensen met wie ik vandaag geen contact meer heb. Niet omdat er ruzie was of zoiets, maar gewoon omdat er een nieuwe fase kwam. Ik verder ging…

Gisteravond las ik over de coming out van zangeres/theologe Vicky Beeching. Eerlijk gezegd had ik nooit eerder van haar gehoord, maar de kans is groot dat ik een van haar worship songs wel hoorde of heb gezongen. Ze is namelijk een prominente christen en ze voerde jarenlang een eenzame strijd. Ze wist dat ze bedolven zou worden onder commentaar. En dat gebeurde ook. Zelfs ik schrijf nu iets over haar, voor het eerst in mijn leven.

Gisteravond ontmoette ik Lisa (18) na een concert in Hardenberg. Ze wilde even praten en vroeg om gebed, ze had haar moeder meegenomen. Ze vertelde dat ze de laatste jaren veel verdriet had meegemaakt. Ze had in korte tijd verschillende familieleden en vrienden verloren en voor zo'n jonge meid veel te veel 'dood' gezien. Haar ouders hadden haar gevraagd of ze mee wilde gaan naar het concert. Eigenlijk had ze niet zo'n zin. Maar toch besloot ze te gaan.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla consectetur libero in sapien posuere ultricies. In vel dapibus neque, eget feugiat ante. Vestibulum dui felis, finibus nec vulputate nec, porttitor cursus mauris. Nam efficitur tincidunt vehicula. Vestibulum a suscipit mauris.

Misschien niet zo letterlijk. Maar hypes, rages, massa hysterie en een heel volk dat wordt meegesleurd kom je zeker tegen. Jezus had regelmatig te maken met grote uitzinnige mensenmassa's. In deze toespraak (vanuit het WK-thema, na de gewonnen wedstrijd tegen

Vrijdagavond 20 juni werd in De Kandelaar in Assen de eerste reeks van de kerkentour ‘In vuur en vlam’ van De Verre Naasten afgesloten. Samen met gospelzanger Martin Brand bezocht De Verre Naasten - de zendingsorganisatie van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt - in mei en juni zeven regio’s. Zo’n 3000 bezoekers bezochten de succesvolle concertreeks en sponsorden samen bijna 1200 werkweken voor Indiase evangelisten. Wegens dit succes staan in het najaar zes nieuwe concerten gepland.

Soms heb ik het idee dat ik leeg ben. Niets te geven heb. Dat het enthousiasme en de energie even op is. Ken je dat? Gisteravond had ik nog zo'n moment. Onderweg naar de eerste repetitie van Praise United Zwolle voelde ik mijn moeheid. Paar korte nachten (jong gezin he?) en drukke dagen. Daar nog wat hooikoorts bij en het recept voor een aardige mist in mijn hoofd was compleet. 'Maar er zitten straks zo'n 200 mensen op een inspirerende avond te wachten. Ze hebben verwachtingen (van mij?) en zullen me vriendelijk en afwachtend aankijken. Kan ik ze wel iets bieden? Heb ik wel genoeg te geven vandaag?'

De vuur en vlam kerkentour met de Verre Naasten is voor mij een geschenk uit de hemel. Door het voorbereiden van deze avonden rondom het pinkstervuur en het nadenken en delen over de missie van Jezus wordt ik zelf ook uitgedaagd om mijn leven als leerling van de Meester. Ik luister naar veel onderwijs over 'het Koninkrijk vertegenwoordigen' en dat doet me goed en daagt me uit. Jezus was een en al Leven. Hij had geen 'tijd van bediening' en daarna weer lekker terug naar zijn anonieme prive bestaan met flinke muren daaromheen. Ik zelf heb mijn leven nog wel in compartimenten verdeelt. Als spreker/zanger voor groepen mensen ben ik open en deel in mijn geloof. Maar ja, dan is dat ook de verwachting en de reden van mijn (zelfs betaalde) komst naar een kerk of organisatie.

Vrijdag 2 mei werd de nationale Vuur en Vlam Kerkentour in Bunschoten-Spakenburg afgetrapt. Een samenwerking van De Verre Naasten en Martin Brand om binnen de GKv het brandende vuur van geloof verder aan te wakkeren. Honderden bezoekers waren van de partij. Hieronder een impressie van de avond. Foto's door Klara Scheuder (waarvoor hartelijk dank!)

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla consectetur libero in sapien posuere ultricies. In vel dapibus neque, eget feugiat ante. Vestibulum dui felis, finibus nec vulputate nec, porttitor cursus mauris. Nam efficitur tincidunt vehicula. Vestibulum a suscipit mauris.

Begin dit jaar, voordat Martin in februari succesvol werd geopereerd aan zijn hartafwijking, werd hij geïnterviewd door het blad STIN-journaal (een blad voor lotgenoten/ICD dragers) over het leven als hartpatiënt. De ziekte blijft bestaan, die zit in mijn genen, maar de kans dat nieuwe hartstilstanden regelmatig voorkomen is een stuk kleiner geworden. Martin: "Dat is letterlijk een pak van mijn hart, zeker met de korte nachten die we nu weer beleven met dochterlief Feline). Lees hier het artikel dat vorige week verscheen.

„ZE ZIEN ME AANKOMEN”. (deel 1) Ik ontmoet regelmatig mensen die best open staan voor het christelijk geloof. Ze vinden het ‚mooi’ dat anderen er kracht uit halen. Dat er een warme samenhorigheid kan zijn tussen gelovigen en de hoop, vertrouwen en blijdschap spreken ook aan. Toch houdt iets ze tegen om in van toeschouwer deelnemer te worden. Namelijk de gevolgen van ‚de keuze’. Daar zullen veel mensen namelijk iets  van vinden. 

Jezus nooit gezien… Ook niet na 700 keer zingen Hoe vaak ik het lied 'Jezus nooit gezien' heb gezongen zou ik je niet kunnen zeggen. Honderden keren, dat zeker. Gisteren nog sprak ik een vrouw die me vertelde dat ze zoveel kracht uit dat lied had gehaald tijdens een heftige periode in haar leven. Ze had borstkanker en haar leven stond ineens op z'n kop. Onzekerheid, boosheid en verlammende angst liggen op de loer, klaar om het roer over te nemen. Het liedje had haar hart 'zacht gemaakt' vertelde ze. En het hielp haar om tot Jezus te gaan en te vertrouwen. Ik werd er stil van. En besefte me dat ik Jezus wel degelijk zie. In de mensen die Hij aanraakt en levens die veranderen door geloof in Hem

You don't have permission to register