/home

Gisteravond las ik over de coming out van zangeres/theologe Vicky Beeching. Eerlijk gezegd had ik nooit eerder van haar gehoord, maar de kans is groot dat ik een van haar worship songs wel hoorde of heb gezongen. Ze is namelijk een prominente christen en ze voerde jarenlang een eenzame strijd. Ze wist dat ze bedolven zou worden onder commentaar. En dat gebeurde ook. Zelfs ik schrijf nu iets over haar, voor het eerst in mijn leven.

Gisteravond ontmoette ik Lisa (18) na een concert in Hardenberg. Ze wilde even praten en vroeg om gebed, ze had haar moeder meegenomen. Ze vertelde dat ze de laatste jaren veel verdriet had meegemaakt. Ze had in korte tijd verschillende familieleden en vrienden verloren en voor zo'n jonge meid veel te veel 'dood' gezien. Haar ouders hadden haar gevraagd of ze mee wilde gaan naar het concert. Eigenlijk had ze niet zo'n zin. Maar toch besloot ze te gaan.

Soms heb ik het idee dat ik leeg ben. Niets te geven heb. Dat het enthousiasme en de energie even op is. Ken je dat? Gisteravond had ik nog zo'n moment. Onderweg naar de eerste repetitie van Praise United Zwolle voelde ik mijn moeheid. Paar korte nachten (jong gezin he?) en drukke dagen. Daar nog wat hooikoorts bij en het recept voor een aardige mist in mijn hoofd was compleet. 'Maar er zitten straks zo'n 200 mensen op een inspirerende avond te wachten. Ze hebben verwachtingen (van mij?) en zullen me vriendelijk en afwachtend aankijken. Kan ik ze wel iets bieden? Heb ik wel genoeg te geven vandaag?'

You don't have permission to register