a

Alienum phaedrum torquatos nec eu, vistraxiti rtssa periculiser ex, nihil lab teger enim nequm lutpatetendis in mei meis an pericula.

Instagram

Follow Us

Image Alt

Persoonlijk

Een hartstilstand, in mijn geval meerdere keren, overleven is een enorm voorrecht. Helemaal als je er zo goed doorkomt zoals ik. Toch is het doorleven na zoiets heftigs ook niet altijd makkelijk. Je krijgt te maken met allerlei nieuwe gevoelens.

Noah (vijf-en-een-half jaar) is soms een beetje bang. Dat hoort bij zijn leeftijd en rijke fantasie. Hij haalt zich soms van alles in zijn hoofd en dan klinkt zijn stemmetje vanuit zijn slaapkamer 'papa, papa, wil je nog even bij

In de zomervakantie krijg ik meestal een vaste gast op bezoek. Verdriet. Ik weet niet waarom hij dan steeds bij me aanklopt en gelijk een paar weken wil blijven. Misschien omdat hij inschat dat ik dan tijd voor hem heb. Ik kan honderd keer

Het is heerlijk om te proeven dat Noah en Feline gelukkig zijn. Ze maken mij ook gelukkig. Als ik nog mocht twijfelen aan de zin van mijn bestaan of me af zou vragen of 'iemand wel op mij zit te wachten' is een blik op mijn kinderen genoeg om die vragen los te laten. Noah is altijd blij als ik thuis kom en zegt vaak: "Wat fijn dat je er weer bent papa! Stoeitijd! Blijf je lekker bij ons?" Feline roept al 'papa! papa!' als ze de voordeur hoort opengaan...

Een heel jaar geen hartstilstanden en reanimaties meegemaakt (behalve dan tijdens de opgewekte ritmestoornis in het ziekenhuis tijdens mijn operatie januari 2014). Iets om dankbaar voor te zijn! En inderdaad, de angst verdwijnt naar de achtergrond. Het leven, de plannen,

Begin dit jaar, voordat Martin in februari succesvol werd geopereerd aan zijn hartafwijking, werd hij geïnterviewd door het blad STIN-journaal (een blad voor lotgenoten/ICD dragers) over het leven als hartpatiënt. De ziekte blijft bestaan, die zit in mijn genen, maar de kans dat nieuwe hartstilstanden regelmatig voorkomen is een stuk kleiner geworden. Martin: "Dat is letterlijk een pak van mijn hart, zeker met de korte nachten die we nu weer beleven met dochterlief Feline). Lees hier het artikel dat vorige week verscheen.

Wat zijn we dankbaar voor de geboorte van Féline, onze mooie dochter. De bevalling (zondag 16 maart) was kort maar krachtig (2 uur) en er volgden 11 onzekere dagen omdat ons meisje een lastige start had. Allerlei ziektebeelden en syndromen kwamen

Soms krijg ik prachtige reacties op mijn liedjes. Dat mensen geraakt zijn, bemoedigd of zelfs een stap zetten richting geloof in Jezus. Niets is mooier. Toch zijn er ook mededelingen waar ik even compleet door stil val… Zo sprak ik laatst

Het was een onwerkelijke ontdekking die Susanne deed op de eerste dag dat ik thuis kwam uit het ziekenhuis vorige maand. We waren wat beduusd door alle gebeurtenissen en de schrik zat er nog flink in. Ze kwam de studeerkamer binnen met een zwangerschaptest

BIJBELBLOG lezen Filippenzen 1 en 3  Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus winnen en één met hem zijn” De spiegel die Paulus me voorhoudt Deze woorden zijn ooit door Paulus opgeschreven. In Filippenzen (3:8-9) spreekt hij vol liefde en gedrevenheid over zijn relatie met Jezus. Deze relatie is hem zoveel waard geworden dat alles erbij verbleekt. Ook de godsdienst waarin Paulus altijd al fanatiek was. Hij heeft ontdekt dat het niet gaat om het naleven van allerlei wetten en regels (hoe goed sommige regels ook zijn!) maar dat het allermooiste en meest belangrijk een relatie met Jezus zelf is. Afgelopen week heeft Paulus mij een spiegel voorgehouden. Ook door een andere uitspraak van hem.

Onlangs verscheen op deze website nog een berichtje rondom het feit dat het inmiddels een jaar geleden was sinds Martin een hartstilstand overleefde. Slechts twee weken later kreeg Martin op zaterdagochtend 6 juli opnieuw 4 x een gevaarlijke ritmestoornis (hartstilstand).

Vandaag enorm genoten van een mannen-middag. Jawel.. Samen met Henk (Doest) en zijn zoon Micha (1 jaar)  trokken Noah en ik richting Hattem voor een avontuurlijke middag als mannen onder elkaar in speelparadijs Ballorig

Vanvond gaan Suus en ik uit. En wel naar een musical die we allebei prachtig vinden. Les Miserables, nu in de bioscoop. Ik zelf heb deze productie al verschillende keren gezien in Nederland en Londen. De muziek is groots en