a

Alienum phaedrum torquatos nec eu, vistraxiti rtssa periculiser ex, nihil lab teger enim nequm lutpatetendis in mei meis an pericula.

Instagram

Follow Us

Image Alt

Doodgezwegen door christenen

Doodgezwegen door christenen

Comments
  • atb
    25 september 2013

    En zo gaat het nu meestal in het kerkelijke wereldje…
    Neem een voorbeeld aan Jezus…zoek juist deze mensen op. Ze hebben het zo nodig!! Laat het licht en de liefde van Jezus stralen in deze donkere wereld. Wees niet veroordelend maar bemoedigend vol met de liefde van Jezus, sla een arm om ze heen….wandel een tijdje met ze….ze zijn vaak getekend door heftige diep ingeslagen wonden waardoor ze Jezus (even) niet in het centrum van het leven kunnen houden. Ze hebben juist hun mede-christenen nodig. Hard nodig!!

  • 25 september 2013

    Moet je dit boek eens lezen: Struikelend achter Jezus aan. Inspiratie voor onvolmaakte christenen, van Michael Yaconelli

  • Ben Bourne
    25 september 2013

    Ik bevind me op dit moment in zo’n situatie. Ik heb me versproken, iets gezegd wat je als Christen niet hoort te zeggen. Direct excuses aangeboden, uitgelegd waar het uit voort kwam, vergeving gevraagd zelfs. Mijn taken neergelegd binnen de Christelijke groep waar ik actief ben, openheid van zaken gegeven richting het leiderschap. Na een aantal goede gesprekken op verzoek mijn verantwoordelijkheden weer op me genomen. Toch voel ik me veroordeeld. Degene tegen wie ik me versprak zoekt steun binnen onze groep en mailt of praat, tegen gemaakte afspraken in, met iedereen die het maar horen wil. Het feit dat er mensen zijn die me nu uit de weg gaan en liever uit deze Christelijke groep zien vertrekken, vind ik heel moeilijk.

  • Rianne
    25 september 2013

    Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar ik was wel erg onder de indruk van het verhaal van Timon Borgdorff, ( http://www.timonborgdorff.nl/interview_denieuwekoers.pdf ) Hij heeft er een hele mooie EP over gemaakt, Boetepsalm. Dat zet je wel aan het denken!

  • 25 september 2013

    Ik heb het zelf meegemaakt, maar ik heb mij erbij neergelegd. Ik weet nl dat de Schepper van Hemel en Aarde neerkijkt op alles wat hij geschapen heeft en hij is de enige die gemachtigd is om over ons te oordelen en veroordelen en geen mens heeft het recht een ander te bekritiseren en/of neer te kijken. Als wij belijden in Onze Vader in de Hemel en de Here Jezus te geloven, mogen wij anderen juist niet veroor

    • 25 september 2013

      Sorry, was nog niet klaar met mijn verhaal. Wij mogen anderen niet veroordelen, wij moeten juist vergeven en ons naaste liefhebben, als onszelf. Mensen, dus ook christenen, zijn geneigd je in hokjes te plaatsen, of je moet meelopen, maar daar kies ik allemaal niet voor. Integendeel. Ik weet dat de Schepper van Hemel en Aarde meekijkt en neerkijkt en aan hem laat ik alles, dus ook zijn oordeel en veroordeel over.
      Spreuken 28 vers 28: Wie kwaadspreekt haat zijn slachtoffers, een vleier wil hun ondergang.

  • Margreet Kunkel
    26 september 2013

    Een vriend is je altijd toegedaan. Je broer is geboren om te helpen in tijden van nood! Spreuken 17 vers 17

  • 26 september 2013

    begin maar met te bidden voor de persoon waarmee je het moeilijk hebt, God geeft als antwoord Liefde in jouw hart.

  • 26 september 2013

    Hoi Martin, Heel erg herkenbaar, niet de situatie van weg gaan bij vrouw. Maar wel iets anders. Ik had/heb op de middelbare school een vriendin waar ik veel mee optrok. Maar na de diploma liepen onze levens wat uit elkaar, en elkaar alleen vluchtig in het voorbijgaan gezien.Tot ineens helemaal niet meer.
    Ineens hoorde ik verhalen, en zag ik haar weer in de stad. Heel vaak kon ik haar net niet aan spreken.(nu weet ik waarom). Ik ken haar verhaal(niet alles, maar genoeg). Ze heeft een moeilijk leven van kleins af aan gehad. Ze heeft God leren kennen, en ze heeft zich laten dopen. Toch heeft ze veel verkeerde keuzes gemaakt. oa. drugs enz.
    In dit diepste dal van haar leven, had ik (vooral toen ik alles hoorde, helaas) geen contact met haar. Ze raakte de basis kwijt, dakloos enz.
    Ze geeft aan dat ze niet kan begrijpen waarom God, dit alles toe heeft gelaten(en alles is complex). En ze heeft nu haar leven grotendeels op de rit.(echt heel knap)
    Ondanks al ‘die’ verhalen werd onze vriendschap hernieuwd. allebei wat ouder en andere dingen meegemaakt.
    Maar wat mij zo teenkrommend was, dat een kennis(en christen) van mij, haar kent. en haar zo afbrand, en dat ik niet met haar om moet gaan enz.
    Ik weet dat ze fouten heeft gemaakt, dat is duidelijk. Maar mijn standpunt is. je kan iemand daar niet heel zijn leven mee neersabelen. Daarbij mij heeft ze ook niks misdaan.
    Voor mijn gevoel gooide die kennis, met de eerste steen. Is dit wat die kennis onder christen zijn verstaat? Kan ik(en zij) die vriendin niet beter helpen door een zo’n goed mogelijk beeld te laten zien van een christen en mens?
    Ik weet van die vriendin, dat ze zich zo alleen voelde. En ze is bang voor reacties van ‘die’ mensen. Ze is eerlijk. en praat over haar fouten. Maar het werkt voor haar verlammend(naar mijn idee) om echt opnieuw te beginnen, en haar relatie met God te hernieuwen en een kans te geven.
    En dat is jammer. En ik WEET dat God ons niet nodig heeft, maar het zou wel zo mooi zijn als God ons wel kan gebruiken.
    Onder tussen ben ik weer verhuisd(naar een ander land)Maar contact houden zal ik volhouden. Want ze is me dierbaar en het is misschien dat het enigste wat ik kan doen, toch een grote steun/hulp voor haar.

Geef een reactie