vertrouwen of berekenen…

Zorgen kunnen voor sommigen een ware kwelling zijn! Zorgen over allerlei praktische zaken. Geld, huis, auto… Over je niet materiële kostbaarheden zoals gezondheid, je geliefde, je kinderen of de kerk waar je bij hoort… Zorgen horen er voorlopig bij in het leven. Ook voor mensen die proberen te vertrouwen op God. Die gelóven dus. Toch moeten we dit niet uit de hand laten lopen.

Jezus zegt dat ‘elke dag genoeg heeft aan zijn eigen zorgen en dat het geen zin heeft om je zorgen te maken voor morgen of overmorgen. Nog best uitdagend voor velen van ons. Piekeren, malen, zuchten… En ja, we weten wel dat de situatie door piekeren niet beter wordt. Soms lijkt het wel alsof er helemaal geen keuze meer is. Je zoekt naar controle. Het kan een ware kwelling zijn.

Ik heb dat ook wel natuurlijk. Onlangs nog… Ik stond op met die bekende innerlijke onrust en mijn eerste gedachte van dat die kan ik samenvatten met ‘help’. Niet dat ik daarna zei ‘dank U’. Ik bleef hangen bij ‘help’. Een uurtje later zat ik met twee vrienden met een kop koffie te praten en we besloten daarna nog even samen te bidden voor elkaar. Dat werd een bijzondere tijd. Terwijl we aan het bidden waren en de stiltes er soms ook even mochten zijn, hoorde ik de vogels buiten fluiten. Hoorde ik de wind zachtjes door de bladeren gaan… Ik werd al een beetje rustiger. En moest denken aan de uitspraak van Jezus “Zoek eerst het koninkrijk van God. En de rest (van wat je nodig hebt) zal je bovendien gegeven worden”

Daarna moest ik denken aan een bijzonder verhaal over koning David – ja, tijdens bidden dwalen mijn gedachten vaak af – of worden ze juist meegenomen? Dat verhaal wil ik met je delen. Ik hoop dat je er iets aan hebt.

martin
Toen de koning nog herder was…

Koning David was natuurlijk niet altijd koning. We komen hem in de Bijbel eerst tegen als die eenvoudige herder en muzikant. Een jonge man nog die niet bijzonder groots overkwam maar met een simpele slinger en steentje de grote reus Goliath versloeg. Die situatie was heftig. Het land was in oorlog en de vijand had een gevreesde strijder, Goliath, laten aanrukken naar de voorste rij die niets anders deed dan Israels soldaten uitdagen, uitlachen en hun (en onze) God bespotten en kleineren. Iedereen vond het vreselijk maar niemand durfde het tegen de reus op te nemen. David komt dit verhaal binnen als herdersjongen en kan niet begrijpen dat soldaten zo bang zijn. David wordt daarnaast ook erg boos over wat Goliath zomaar kan zeggen over God ‘Weet Hij wel hoe groot God is?!’. Hoe durft hij die dingen te zeggen’ riep David. Misschien dat een andere soldaat nog iets prevelde over ‘vrijheid van meningsuiting is een groot goed..’ of zou dat meer van onze tijd zijn… 😉

Steentje vliegt door de lucht, de reus valt op de grond… Einde verhaal? Eh.. nee.
De rest is geschiedenis. De herdersjongen meldt zich bij de legerleiding en uiteindelijk zelfs bij de toenmalige koning Saul en krijgt – na diverse ontmoedigingspogingen – uiteindelijk een harnas aangemeten om hem te beschermen tegen Goliath. Het is echter te zwaar en groot voor hem. Dus uiteindelijk komt David in zijn gewone kloffie voor de zwaar gewapende Goliath te staan. En hij verslaat hem binnen een ogenblik. Omdat hij beseft wie God is en hoe de verhoudingen werkelijk liggen.

Daar houdt het verhaal in de toespraak meestal op. Vertrouw op God. Net als die kleine David. Laat ons bidden… Maar het verhaal van David houdt niet op… Uiteindelijk groeit David uit tot de nieuwe koning van Israel. En hij lijkt dan ook wel wat veranderd te zijn.

Tel maar uit je winst…

Hij is een grote bekendheid geworden. Een legendarische koning. Er worden liederen gemaakt en gezongen over zijn grote overwinningen met het leger. Hij is een held voor jong en oud. Die koning maakt een (herkenbare) fout waar God niet blij mee was. En die negatieve gevolgen had (straf) voor hem en degenen waar David leiding aan gaf. Wat was die fout. Nou in onze ogen viel het nog wel mee denk ik… Hij wilde graag weten hoe sterk hij stond in de verhouding met potentiële aanvallen van andere legers. Hij wilde zijn slagkracht ‘uitrekenen’ door al zijn manschappen in het hele rijk te laten tellen. Zo kon hij zien hoe groot (en sterk) zijn leger was en daar rust uit halen. Controle. Een profeet had hem zelfs op dat idee gebracht. Maar dat bleek eerder een test van Davids vertrouwen dan een ware opdracht van God. Een strikvraag zou je kunnen zeggen. En David zakte voor de test. Hij liet zijn mannen tellen en God greep direct in door een profeet naar de koning te sturen die hem stevig waarschuwde. Er kwam ook een straf van God. Omdat het heel schadelijk was voor het hele volk als de koning niet langer op God vertrouwde maar in de eerste plaats op menselijke kracht. De herdersjongen van weleer was van vertrouwen naar berekenen gegaan. Als hij destijds met Goliath logisch had nagedacht en eerst een meetlintje had gepakt, was hij nooit en te nimmer voor de reus gaan staan. Wat was er met de jonge David gebeurd?

Wij zouden het misschien volwassenheid noemen? Balans. Nuchter nadenken. Strategisch en wijs omgaan met de feiten. De advocaat van David zou vandaag prachtige, zelfs geestelijk klinkende, argumenten kunnen brengen om zijn client vrij te pleiten. Maar God is hier best streng. Als je werkelijk een man of vrouw van God wilt zijn. Als je zelfs anderen daarin voor wil gaan. Dan hebben we ‘simpel vertrouwen’ nodig. Het vertrouwen van de jonge David. Dan zoeken we eerst God en zijn koninkrijk en principes. Luisteren we naar zijn Stem voor we actie ondernemen. We kijken naar Hem op. Letterlijk en figuurlijk. Pas daarna komt de rest.

Dit ging allemaal door mijn gedachten tijdens dat gebedsmoment. De volgens floten al een poosje toen het ‘amen’ kwam. We hebben gezongen en gedankt. En met veel meer rust ben ik de dag verder ingegaan. Ik wens jou en mij toe dat we vandaag zullen proberen om de jonge naïeve gelovige in ons wat meer ruimte te geven in de dagelijkse keuzes en visie op de toekomst. Want ‘balans’ kan soms ook gewoon een ander woord zijn voor ‘ongeloof’. Bij mij tenminste. Laten we luisteren naar God. Opzien naar Hem. Dan staan we nooit alleen en is wanhopen niet nodig.

Post tags:

Martin Brand is een spreker, zanger en schrijver die vanuit zijn geloof en dagelijks leven anderen wil inspireren. Met liedjes en verhalen trekt hij al jaren het land door.

Geef een reactie

You don't have permission to register